Madeleine's foto-weblog

Er zijn 2 bezoekers online

13-3-2011 01:54

Peep show

Categorie: — Mario @ 01:54

Peep show

Buiten het feit dat zo’n titel altijd goed is voor wat pageviews is de titel ook van toepassing op deze post. :grin:

Zoals in de vorige post gemeld hebben we een nestkastje uitgerust met een kleine camera in de hoop dat we eens een wat intiemer kijkje in het wereldje van de vogels krijgen die we hier dagelijks de tuin zien bevolken.
Hoewel er nog geen nestelactiviteiten plaats vinden is er wel wat activiteit waargenomen via de camera. Omdat zelfs wij niet de tijd hebben om de hele dag naar de camera te kijken hebben we de camerasoftware zo ingesteld dat er bij veranderingen in het beeld een plaatje opgeslagen wordt.
Na enige tijd kijken we dan of er iets interessants op de plaatjes staat wat de moeite van het bewaren waard is.
Onderstaand een kleine selectie van de plaatjes.

2 maart:
Het nestkastje wordt voor het eerst geïnspecteerd.

We hebben er ook een klein filmpje van opgenomen (vanaf 17 sec is er wat te zien).

7 maart:
En toen waren er twee. Hoewel er elke dag verschillende bezoekjes (variërend van 2 tot 15 minuten) aan het nestkastje gebracht worden hebben we pas enkele keren gezien dat ze er met z’n tweetjes in zaten.

Het kastje is blijkbaar groot genoeg om de vleugels te kunnen spreiden, of is dit misschien de manier waarop pimpelmezen iets opmeten?

12 maart:
Vandaag stonden er wel heel veel foto’s op de harde schijf. Toen we de plaatjes bekeken bleek het te komen omdat er een pimpelmees het nestkastje als slaapplaats gekozen had.
Hoewel we wisten dat vogels om niet teveel af te koelen ’s nachts “dik” gaan zitten wisten we niet hoe dat er van dichtbij uit zou zien. Inmiddels weten we dat pimpelmezen ’s nachts een donsjasje aantrekken. :smile:

We zijn benieuwd of dit betekent dat het kastje ook gebruikt gaat worden om te nestelen. We wachten (on)geduldig op het moment dat de eerste takjes, mos en andere materialen in het kastje gedeponeerd worden…

25-2-2011 15:05

Ondertussen…

Categorie: — Mario @ 15:05

Terwijl het de laatste maanden op het log stil bleef (Madeleine is nog steeds niet hersteld van de valpartij een jaar geleden) heeft het leven hier niet stilgestaan.
Oke, alles gaat op een laag tempo, maar wat maakt het uit.
Het najaar en de winter zijn piektijden in huize M&M. Het buitenleven gaat door en dat betekent dat het tijd is om de beestjes bij te voeren. :grin:

Toen we in 2008 vanuit een dorp naar het platteland verhuisden waren we verrast over de diversiteit aan dieren hier in de omgeving en in onze tuin.
Hier op het log van Madeleine zijn, zoals de vaste bezoekers (als er die nog zijn) weten, in de afgelopen jaren verschillende foto’s te zien geweest van wat we allemaal voor de lens kregen.

De afgelopen maanden heeft de camera ook niet helemaal stilgestaan en een compilatie van het recent aangetroffen wildlife aangevuld met wat andere snapshots vind je hieronder.
De foto’s staan niet keurig op chronologische volgorde, maar een kniesoor die daarop let :)

Afgelopen week troffen we een paar nieuwkomers aan die de weg naar onze tuin en het voer gevonden hebben.

Boomklever.
Boomklever

Boomkruiper
Boomkruiper

Groenling
Groenling

Heggenmus
Heggenmus

Kuifmees
Kuifmees

Sijs
Sijs

Gewone duiven.
Rotsduiven

Een oude bekende is Broer konijn die zo te zien prima met fazanten overweg kan.
Broer konijn

Het eekhoorntje doet nog steeds zijn best om zijn kostje bij elkaar te scharrelen.
Eekhoorn

De schuwe gaaien hebben zich sinds het dikke pak sneeuw deze winter ook wat vaker laten zien.
Gaai

De groene specht had door de sneeuw extra werk om zijn maaltje uit het gras te peuteren.
Groene specht

Aan houtduiven geen gebrek. Op enig moment telden we er zo’n 60 die tegelijk aan het eten waren. Mogelijk is het van invloed geweest dat we tijdens de sneeuwperiode zo’n 3Kg voer per dag uitstrooiden voor onze hongerige vrienden. Maar ja met een prijs van 8 euro voor 20Kg voer weegt de prijs van het voer niet op tegen het plezier dat we ervan hebben. Sinds het begin van de winter zijn we inmiddels aan de derde zak voer bezig. Dus zo’n 4 maanden plezier voor 24 euro! Een weekje aan de Costa is duurder ;)
Houtduiven

Koolmezen en pimpelmezen zijn stamgasten die hier (zolang er vetbollen en pinda’s zijn) niet meer weg te slaan zijn. Vanwege het grootverbruik van pinda’s hebben we maar een silo voor de pinda’s in elkaar geknutseld zodat het netje niet telkens na 1 dag leeg is.
Koolmezen

Pimpelmees

Het roodborstje heeft ook in de winter zijn teritorium goed verdedigd en joeg alle soortgenoten weg.
Roodborstje

Het aantal merels zagen we deze winter groeien van een tweetal passanten tot 11 vaste klanten.
Merel

De sperwer wacht de voedselovervloed van het voorjaar geduldig af…
Sperwer

De laatste week zijn ook de staartmezen weer van de partij.
Staartmees

Het koppeltje eksters is ook nog steeds in de buurt maar ze zijn zo schuw dat ze eigenlijk alleen goed voor de lens komen als ze op grote schaal voer moeten verzamelen voor hun jongen.
Die zullen we in het voorjaar dus wel vaker zien.

Tja dan zijn er de fazanten. Waren we drie jaar geleden al blij als we af en toe een enkel exemplaar zagen, deze winter liep de teller op tot 11 gelijktijdige eters op de voerplek.
Dit jaar laten de hennen (we noemen ze Hennies) zich ook dagelijks zien. De hanen (die wij Roy-en) noemen waren altijd al minder schuw, maar de laatste maanden zijn ook zij een stuk prominenter aanwezig.

Het is niet zo zeer de vraag óf er fazanten in de tuin zitten, maar wáár ze zitten. Op elk moment zijn er minimaal een stuk of 4 aanwezig. We hebben zelf het idee dat onze tuin een beetje op een fazantenreservaat begint te lijken. :)
Op de foto hieronder zijn na enig speurwerk 7 “Hennies” te vinden. Wie hulp nodig heeft kan hier klikken.
Zeven Hennies.
Nu de Hennies zich wat meer hebben laten zien en de weg naar de voerplek weten te vinden hopen we eigenlijk dat ze komend voorjaar hun jongen mee uit eten nemen in onze tuin. :foto:

Vinken hebben we wel meer gezien de laatste jaren, maar tijdens de sneeuwperiode telden we er 25 die gelijktijdig kwamen eten.
Vinken

De sneeuw had ook impact op het binnenhuisgebeuren. Zo zaten we na een stevige sneeuwbui ineens zonder beeld op TV.
Beelduitval

De combinatie sneeuw en platteland levert ook weer andere plaatjes op
Vermaak

Door de aanhoudende vorst ontstonden er bij de overburen weer prachtige ijspegels aan de stallen waar de varierende windkracht zo zijn eigen sculptures van maakte.
ijspegels
ijspegels

Niet alle reguliere bezoekers lieten zich de afgelopen periode door de camera vastleggen en zo ontbreken foto’s van
de buizerd, de grote bonte specht, het goudhaantje, kauwen (voske niet meegeteld), kraaien , het winterkoninkje en de enkele tortelduif.

Nu het voorjaar nadert zien we de mezen dagelijks de nestkastjes inspecteren en aangezien er volgens ons een lokaal woningtekort voor mezen is hebben we de bouwmarkt maar weer eens wat omzet gegund en wat extra nestkastjes in elkaar gebasteld.
Oeps, verkeerde kastje
Het juiste adres

Deze keer hebben we omdat we zo nieuwsgierig zijn één van de nieuwe nestkastjes voorzien van een infrarood camera zodat we vanuit de luie stoel kunnen zien wat er zich in het nestkastje afspeelt. Nu maar hopen dat er in ieder geval in dit nestkastje genesteld gaat worden.
Gluren

Tot zover ons teken van leven maar weer.

Tot de volgende post! :zwaai:

14-7-2010 23:49

Jan de Wind

Categorie: — Mario @ 23:49

Jan de Wind kwam even op visite vandaag

En blies wat takken van onze bomen

Bij de buren bleven de takken wel aan de boom vastzitten.

Of ze daar echt blij van zijn geworden betwijfelen we…
 
 
 
 

Gelukkig verleenden toevallige voorbijgangers assistentie bij het opruimen van de rommel ;)

12-7-2010 15:24

Nat pak

Categorie: — Mario @ 15:24

Gevalletje oorzaak, gevolg…

4-5-2010 20:20

Gezien in Keulen

Categorie: — Mario @ 20:20

Omdat Madeleine toch nog niet toe komt aan regelmatige updates van haar log, kaap ik de beschikbare ruimte nog maar een keer. :)

Jaarlijks ga ik met een collega naar een vakbeurs in Keulen. Een van de standaard onderdelen van de trip is een bezoekje aan de Keulse binnenstad om daar te lunchen in een van de vele restaurantjes.
Op weg daar naartoe lopen we over de spoorbrug over de Rijn. Een paar jaar geleden zagen we in het hekwerk tussen het voetgangersdeel en het spoor voor het eerst wat hangsloten op plaatsen in het hekwerk waar geen slot nodig was.
Dit jaar was ik voor het eerst in de gelegenheid wat foto’s te maken (met m’n gsm) van het inmiddels uitgegroeide fenomeen.

Het doel van de sloten spreekt voor zich.

Nu ben ik niet zo’n reiziger die overal en nergens komt en daardoor is de kans dat ik dit elders gezien zou kunnen hebben minimaal, maar ik vraag me toch wel af of dit op meer plaatsen gebeurt of dat het een puur Keuls iets is.
Iemand?

29-4-2010 00:51

Bezorgd en totaal verrast

Categorie: — Mario @ 00:51

Vorige week dinsdag zat Truus wat duf in de ren, ze bleek een windei gelegd te hebben. Omdat dit nog nooit eerder gebeurd was werd Truus even “geïnspecteerd” op mogelijke problemen. Er was niets te zien en na de inspectie werd Truus hevig tegenstribbelend terug op de grond gezet.
Maar toen ging het fout… Ze stond wankelend naar adem te happen en haar kam en lellen liepen blauw-paars aan.
Onze conclusie: Hartfalen. We bleven in de ren in afwachting van haar laatste adem.
Na tien minuten werd ze weer wat beter van kleur en werd haar ademhaling rustiger. We dachten dat ze zeer spoedig dood zou gaan maar omdat ze naar ons idee niet echt leed wilden we de natuur op dit moment nog geen handje “helpen". Rustig doodgaan moet ook kunnen. Gedurende de rest van de dag zagen we bij onze regelmatige controles dat ze nauwelijks van haar plek kwam. Toen ze rond half negen ’s avonds nog steeds leefde hebben we haar voorzichtig opgepakt en in het binnenhok gezet (het binnenhok zit immers 120 cm boven de grond en aan die klim zou ze waarschijnlijk niet beginnen laat staan overleven). We waren ervan overtuigd Truus de volgende ochtend dood in het binnenhok aan te treffen.

Zieke Truus

Woensdag ochtend bleek Truus nog steeds (zwaar ademend) in het binnenhok te zitten. We hebben wat voer en water bij haar gezet en afgewacht. Rond het middaguur zagen we dat Truus op eigen kracht uit het binnenhok gekomen was en beneden in de ren zat te “suffen". Ze had een “diepe” ademhaling en was totaal energieloos. Ze kon nauwelijks eten en omdat we niet wilden dat ze zou verhongeren, kreeg ze fijngeprakte tomaat en druiven die ze rustig naar binnen slurpte. Ze dronk ook enorm veel en bij voorkeur uit een plas water op de grond, niet uit een drinkbakje. Of de diaree die ze had het gevolg van het vele drinken was of dat ze juist vanwege de diaree zoveel dronk weten we niet. Ook deze avond werd ze door ons in het binnenhok gezet. We waren ervan overtuigd dat ze het niet lang meer zou maken en besloten dat we het nog even zouden aanzien, maar bespraken ook dat dit niet te lang moest duren voor Truus en we desnoods alsnog in zouden grijpen.

Op Donderdag kwam Truus ook pas in de middag uit het binnenhok om vervolgens de rest van de dag in de ren in de zon te gaan zitten suffen/dutten. Het ging niet echt voor of achteruit, maar omdat we geen direct leed konden bespeuren besloten we het nog maar even aan te zien. Wel werd er inmiddels op internet gezocht naar twee kuikens die we zsm bij achterblijver Toos zouden zetten zodat die niet alleen achter zou blijven. Truus en Toos zijn de laatste 5 jaar onafscheidelijk geweest en ook deze dagen bleek dat maar weer eens extra duidelijk. Toos bleef altijd dicht in de buurt van zieke Truus (behalve als Truus in het binnenhok bleef, want een gezonde kip MOET naar buiten als het licht wordt) en aan het gedrag van Toos was duidelijk te zien dat ze in de gaten had dat er iets aan de hand was met Truus.

Vrijdag verliep grotendeels hetzelfde als de voorgaande dagen. Veel suffen/dutten maar ze leek toch wat meer wakkere momenten te hebben. Ze at nog steeds veel tomaten en druivenpulp, maar geen graan.
Toen we haar ’s avonds weer in het binnenhok wilden zetten bleef ze echter niet zitten om op opgepakt te worden maar wandelde ze een beetje weg. Wij vonden dat een hoopvol teken maar rekenden nog steeds niet op herstel.

Zaterdag toonde ze wat meer energie en at ze voor het eerst weer wat graan. Maar ’s avonds werd die extra energie pas echt duidelijk. Ze sprintte weg toen we haar binnen wilden zetten. (ze verloor de sprint overigens). De grootste verrassing van zaterdag was echter dat Truus na twee minuten op stok bleek te zijn gegaan (vanaf dinsdag had ze op de bodem van het binnenhok de nacht doorgebracht).

Zondag verbeterde ze weer wat en ging ’s avonds zelf via het trapje het binnenhok in en daarna op stok.

Maandag werd dat zelfde kunstje weer herhaald en leek ze weer wat meer energiek dan de dag ervoor.

Dinsdag een week na haar (tja, wat heeft ze nou eigenlijk gehad?) loopt Truus grote delen van de dag weer door de kooi hier en daar wat graan uit het zand te pikken. Het graafwerk naar dieper gelegen bodemschatten laat ze nog aan Toos over, maar ze toont steeds meer haar gewone kippengedrag.

Woensdag was Truus weer wat fitter en deed ze het graafwerk tijdens het scharrelen zelf.

Wij zijn totaal verbaasd over het onverwachte herstel van Truus. We hebben geen idee wat er nou eigenlijk aan de hand is geweest en of de opgaande lijn zich doorzet, maar we zijn blij dat ze er nog is. We weten ook dat de kans bestaat dat het probleem zich herhaalt en ze dan alsnog dood neer kan vallen, maar vooralsnog ziet het er nog goed uit en zijn we blij dat we niet meteen ingegrepen hebben.

Het is een taaie tante onze Truus!

Opgeknapte Truus

16-4-2010 23:02

Nesteldrang

Categorie: — Madeleine @ 23:02

17-2-2010 17:04

Staartmezen

Categorie: — Madeleine @ 17:04

Tot nu toe kwamen er vooral roodborstjes, koolmezen en pimpelmezen op de vetbollen, pindanetjes en andere winterse lekkernijen af. Gisteren ontdekten ook de staartmezen het eten.

Staartmees en pimpelmees:

En zoals de naam al suggereert, ze hebben een lange staart.

25-1-2010 11:28

Vooruit dan, mooie sneeuwfoto’s :)

Categorie: — Madeleine @ 11:28

Gemaakt door Mario:

31-12-2009 17:59

Op het einde van 2009…

Categorie: — Madeleine @ 17:59

…nog snel even twee “verse” foto’s (begin december):

De fazanthanen zijn met z’n vijven maar ze komen zelden tegelijk bij de etensschaal.
Vogel(tje)s voeren blijft leuk :smile:

Vlak voor kerst ben ik (alweer) stevig gevallen waardoor de kans dat 2010 een jaar wordt waarin ik minder vaak zal vallen dan het jaar ervoor, ineens een heel stuk groter is geworden :grin:.
Iedereen de beste wensen voor een goed en mooi 2010!

Powered by WordPress