De grote ontdekking
Jawel, ik ben er eindelijk achter waarom het zaaigoed buiten in de tuin de afgelopen jaren alsmaar niet opkomt.
Ieder jaar zaai ik een hoop kleurige eenjarige zomerplantjes voor in de tuin. Eerst deed ik dat altijd binnen, dan stonden de vensterbanken vanaf februari vol met potjes zand en jong opkomend grut. Maar sinds we katten hebben die de neiging hebben om niet zo heel erg voorzichtig over de vensterbanken te rennen, zaai ik het rechtstreeks buiten in de tuin. Alleen kwamen de zaadjes sindsdien niet meer op dus ik dacht dat we ze misschien per ongeluk voor onkruid aangezien hadden en ze met wortel en al in de kliko hadden gegooid. (Rare gedachte eigenlijk want we laten het onkruid meestal doorgroeien voor het geval er leuke kleurige onkruidbloemetjes in komen die weer reuzeleuk zijn om te fotograferen 
) Dit jaar dus superslim op alle plaatsen waar ik gezaaid had een stokje erbij gezet zodat het niet meer mis kon gaan.
Na het zaaien en stokjes plaatsen zaten we samen in het zonnetje heel voldaan te kijken en alvast te fantaseren hoe mooi het zal gaan worden als straks alles in bloei staat.
Klein doch niet geheel onbelangrijk detail in dit verhaal: doordat we vrijwel dagelijks de vogeltjes voeren zitten er de hele dag behoorlijk veel vogels in de tuin. Na het zaaien zaten er dus allemaal vogeltjes gezellig in de tuin te scharrelen en te pikken. Nog niet door hebbend wat ze precies aan het doen waren, bekeken we die vogels die luid kwetterend in de grond pikten en vrolijk etend rond hupten, vol plezier.
Euh, kuch, tja… bij mij ging er toen nog steeds geen lampje branden…
Maar goed, een paar dagen later ga ik heel hoopvol kijken bij die stokjes. Geen plantje te zien. Alleen leeggegeten zonnebloempitjes, lege bonenzaadjes en kuiltjes waar alle zaadjes uitgepikt zijn. Blijkt dat we toe hebben zitten kijken hoe die hongerige vogels alle zaadjes opgegeten hebben. Hahaha, ze hoefden niet eens zelf te zoeken, alleen nog maar van het ene stokje naar het andere te hoppen om hun buik vol te eten 
Alsnog maar wat potjes gevuld en daarmee het hele aanrecht volgestouwd. Hadden we meteen een prima excuus om enkele weken niet te koken en frietjes te eten 
En jawel, deze keer kwam alles snel op en al vlug kon ik de kleine plantjes buiten in de tuin uitzetten. Eind goed, al goed dacht ik. Totdat ik een paar dagen geleden hoopvol ging kijken hoe het met mijn kleine net uitgezette zonnebloemen en ander groen spul ging. Bleken die vreetvogels ook van verse nieuwe blaadjes te houden. Nu hebben ze van al het net uitgeplante zaaigoed de blaadjes afgepikt en staan er alleen nog maar kleine dunne zielige stengeltjes overeind. Nou ja zeg! Zou ik nou straks hele lange zonnebloemstelen zonder bladeren krijgen? Dat lijkt me dan wel weer humor, van die grote stengels van ruim twee meter hoog zonder enig blad of bloem eraan 
Ach, ik probeer het gewoon nog een keer. Ik troost me maar met de gedachte dat die stengeltjes in ieder geval een leuke en aparte foto opleveren 
