Madeleine's foto-weblog

De zon schijnt en dat betekent dat het hoogste tijd is om een rondje door de tuin te lopen en te kijken wat voor moois er vandaag weer allemaal in bloei staat.

En natuurlijk zijn de wolken ook altijd mooi om te zien:

Poe hee, poe hee, jeetje, mozeskriebel nog eens aan toe, tjongejongejonge, zucht, kreun en steun, wat is het moeilijk wanneer je voor het eerst in je leven een mens probeert te schilderen! Waarom heeft een heel slim iemand nou niet een tube huidskleurige verf uitgevonden die automatisch lichter en donkerder wordt waar dat nodig is?
Tjongejonge zeg, POE HEEEEE!

Pffff, en het is trouwens ook vreselijk moeilijk om iedere keer opnieuw weer dezelfde kleur te mengen als de keer ervoor. Jeetje, nou!
Het is een beetje een zootje op het palet en doek (en uiteraard ook op mijn kleren en bed). Maar wel een leuk zootje

Zo, dat moest er even uit. Poe hee zeg

Zitten we net rustig een beetje te computeren, horen we ineens buiten een kater enorm tekeer gaan. Aan het geluid te horen kwam het uit onze tuin, ongeveer vanaf de plaats waar de vogelren staat. Geen goed teken!
Nu waren wij al enigszins voorbereid op de komst van loslopende katten en honden die wel trek zouden hebben in een heerlijk sappig mals Voske. Daarom besloten we om schrikdraad op de ren te maken, dat is uiteraard niet schadelijk voor de gezondheid van katten en honden maar wel voldoende om ze weg te jagen van onze beestjes en hopelijk voldoende schrik aan te jagen dat ze niet al te snel meer terug komen. De schrikdraad zit nog niet overal, bovenop de ren is het door tijdgebrek nog niet klaar, maar de onderkant is al wel afgeschermd. En uitgerekend daar probeerde die kater de ren binnen te komen

De kat verliet boos, gefrustreerd, hongerig en jankend de tuin. Voske troffen we panisch hyperventilerend in elkaar gedoken, piepend en bibberend van schrik aan, enorm blij ons te zien. Na de altijd werkende geruststellende woordjes, een lampje erbij om te laten zien dat het echt weer veilig was in de ren en zeggen dat het nu toch echt bedtijd is en hij op zijn stok moest klimmen, zit Voske nu weer lekker op zijn schommel.

Pfff, ik ben blij dat we besloten om die schrikdraad om die ren te maken en dat Voske daardoor nog veilig en levend op zijn schommeltje zit.

Het blijft maar duren, die verjaardag van mij En ik blijf maar verwend worden met cadeaus.
Zo kreeg ik vandaag een flinke tube witte verf, wat heel goed uitkwam want mijn witte verf was bijna op, en dit grote schildersdoek van 70 x 70 cm. Wauw zeg, het is bijna zonde om te beschilderen zo mooi ziet het er uit:

Zelfs de achterkant ziet er enorm professioneel uit:

Thanks!
Oh, wat is het toch geweldig om zo lang jarig te zijn en toch maar één jaartje per jaar ouder te worden

Een beetje laat maar eindelijk komen dan de eerste plantjes en bloemetjes in bloei die ik in het voorjaar zaaide Zo zag ik ineens deze lange kattenstaart (ik kan er niks aan doen, zo heet die plant echt) volop in bloei staan:

Natuurlijk bloeit het onkruid ook welig en al het onkruid dat mooie bloemen geeft mag blijven staan:

Qua mooiheid niet te onderscheiden van een officiële plant. Toch?

En de orchideeënplant die ik met mijn verjaardag kreeg, heeft ook nog steeds bloemen met van die lieve spookjes erin:

Zo, dat is weer een fleurig begin van de dag

Ik schreef eerder al dat één van onze katten gek is op dozen en alles wat daar op lijkt. Hij kan urenlang tevreden in een doos genietend luid liggen spinnen. Waar hij dan zo van geniet is onbekend. Geen idee wat hem zo trekt in die dozen maar hij vindt het geweldig dus hebben we voor hem overal in huis dozen staan waar hij lekker in kan liggen.

Vorige week kreeg ik een paar zendingen met boeken binnen. Sommige boeken zaten in stevige enveloppen maar één boek was apart in een klein opvouwdoosje gekomen. Het is geen echte doos, het leek meer op een kartonnen envelop, maar voor onze dikkerd leek het voldoende op een doos om het meteen in te pikken. Hij kan er niet in (hoewel hij dat in eerste instantie wel probeerde ) maar er bovenop liggen is natuurlijk ook heel erg fijn

En als hij een beetje scheef gaat liggen past hij er precies op

Hier in de tuin staan drie verwilderde struikachtige bomen waarvan we geen idee hebben wat het nou eigenlijk voor bomen zijn. We kregen ze ooit en werden daarbij meteen gewaarschuwd dat het ontzettende rotzooi is om in de tuin te hebben staan. Die omschrijving klonk uiteraard als de ideale bomen voor ons

Ze groeien enorm hard, zijn niet bij te houden met snoeien, onverwoestbaar en ze trekken erg veel vogels aan. Er is altijd beweging en geluid in die bomen en het is niet vreemd als er zomaar een stuk of twintig vogeltjes uitvliegen wanneer je erlangs loopt.

De bomen hangen vol met besjes waar de vogels dol op zijn. Van groen kleuren de besjes naar rood en vervolgens zo donker dat het tegen het zwart aanzit. Ze lijken een beetje op van die lekkere sappige donkere kersen, al zijn ze iets kleiner. Ze zien er vreselijk lekker uit en ik twijfel nu al de hele tijd of ik ze eens zal proeven om te kijken of ze ook zo lekker smaken. Maar ja, ik weet niet eens of ze wel eetbaar zijn voor mensen. Ik zit dus met een heus besjesdilemma. Zal ik proeven of zal ik ze laten hangen voor de vogels?
Besjes die er zo overheerlijk lekker uitzien zullen toch niet giftig kunnen zijn? Of wel ?

Ik heb al eens eerder geschreven dat Voske een behoorlijke schijtlijster is. De hoeveelheid poep die hij er op een dag uitkwakt is onvoorstelbaar. Nou maakt het ons niet uit hoeveel en hoe vaak hij dat doet, hij gaat zijn gang maar. Toch zit er wel een nadeeltje aan dat geschijt van hem. Aangezien hij vrijwel de hele tijd op zijn schommels en stokken zit en de kippen op de grond lopen, zit hij dus hoger dan de kippen.

Nu zijn de plekken recht onder Voskes favoriete zitplaatsen duidelijk gemarkeerd, de kippen kunnen gemakkelijk aan de witte sporen zien welke delen van de kooi bomgevaar opleveren.

Op die gevaarlijke plekken beschermen ze zichzelf en elkaar daarom tegen vallende flatsen.

Helaas voor de kippetjes is het toch geregeld raak:

Voske is zich van geen kwaad bewust en als hij je dan op zo’n manier aankijkt, dan kun je het toch niet erg vinden dat hij af en toe een kip raakt?

Maar misschien moeten we toch maar parapluutjes of helmen voor de kippetjes maken

Oké, na de enge spinnen nu weer eens de gezellige aaibare diertjes die hier rondlopen. Nou ja, lopen….., de katten hebben duidelijk nog luiervakantie. Onze rooie dikkerd komt zijn favoriete doos nauwelijks uit, hooguit om even flink te eten zodat hij daarna weer urenlang kan blijven liggen. Ook ons meisje is niet in beweging te krijgen. Ze zeggen wel eens dat dieren het gedrag van hun baasjes overnemen. Zou daar een kern van waarheid in kunnen zitten?

Gelukkig zijn de kippen wat actiever, hoewel we ze regelmatig eind van de ochtend nog uit het binnenhok van stok moeten halen en roepen dat het buiten allang dag is. Het leuke is dat de twee hennetjes continu samen zijn en elkaar nadoen. Zet je de een op de foto dan staat automatisch de ander er in dezelfde pose op :

Voske voelt zich helemaal thuis in zijn nieuwe ren. Hij schommelt flink op de twee schommels waar hij bij kan. De derde schommel heeft hij nog niet kunnen bereiken maar hij loert er heel hoopvol naar en ik vermoed dat die schommel zijn doel wordt om te leren vliegen. Hier zit hij lekker in het zonnetje te schommelen terwijl hij ondertussen de rondvliegende vogels bestudeert:

Ik heb het weer razend druk . Afgelopen week kwamen er drie pakketjes met interessante boeken over de Nag Hammadi geschriften, de Dode Zeerollen, de Katharen en Gnosis binnen. Ter afwisseling natuurlijk ook een thrillertje. Tja, die boeken moeten komende tijd weer gelezen worden, dan erover nadenken, nog meer lezen, verder filosoferen en nadenken. Pfff, druk hoor

Die oranje flosjesbloemen zijn zo leuk om te fotograferen! Nog maar een fotootje ervan, gewoon omdat ze zo grappig zijn

En een close-up van alleen de flossige sprietjes van de flosjes:

Deze spin zag ik in de tuin. Het lijkt wel een tijgerspin met die strepen op zijn lijf . Eng genoeg om op de foto te mogen:

Kijk toch eens wat ik gisteren kreeg: een grote bos bloemen om allemaal mooie foto’s van te maken

Dat wordt voor jullie dus weer verplicht dagenlang, iedere dag maar weer eindeloos foto’s van bloemen kijken

Nog even als trotse moeder Voske showen hoor

Op deze foto’s is goed te zien dat zijn ene vleugel nog veel korter is dan de andere en dat zijn staartveren nog geheel ontbreken:

Als je hem van zijn beste kant bekijkt ziet hij er ineens heel anders uit:

Ik schreef gisteren al dat we twijfelden aan het geslacht van het hanige hennetje. Bij kippen is pas na enige tijd te zien of het een mannelijk of vrouwelijk dier is. Onze kippetjes hebben nu de leeftijd waarop het net zichtbaar begint te worden maar vergissingen zijn nog snel gemaakt. Gelukkig zei degene waar we de krieltjes kochten dat ruilen, om welke reden dan ook, geen enkel probleem was. Belangrijkste is dat wij, de kippen en Voske tevreden zijn over elkaars gezelschap en als er een kippetje niet goed daarin paste dan mochten we ermee terugkomen.

We hielden er rekening mee dat het gewenningsproces even kon duren maar het haanhennetje werd in de loop van de dag alsmaar agressiever en dominanter tegen Voske. Ongetwijfeld bedoelde hij het goed maar het uitbundige enthousiasme waarmee hij Voske telkens ‘begroette’ als Voske voorzichtig tevoorschijn kwam, was net iets teveel. Nadat de kip Voske twee keer de stuipen op het lijf had gejaagd, achter Voske aanjoeg en zelfs Voske weghield van het eten en drinken, besloten we dat deze kip iets te hanig was.

Nou zijn haantjes natuurlijk ook heel leuk en erg mooi om te zien en horen. Van die kant vond ik het wel jammer dat we hem niet konden houden maar we moesten hem nu al apart zetten (de lege te huur staande kooi kwam goed van pas) omdat Voske te bang was van hem. In zijn paniek fladderde Voske weer tegen het gaas aan wat natuurlijk niet zo goed is voor zijn net weer aangroeiende vleugeltje. Ook voor dat haantje is het niet prettig als hij niet bij de rest mag zitten.

We gingen ermee terug en de eigenaar vond de kip, na hem nog eens goed bekeken te hebben, ook wel verdacht veel op een jong haantje lijken. Het haantje is nu geruild en als het goed is hebben we nu twee echte vrouwelijke hennen.

De hennetjes zochten meteen elkaars gezelschap op en gingen toen het donker werd ook samen op stok in het binnenhok Voske bleef de hele nacht uitermate stoer buiten op een tak zitten slapen.

Wat heel grappig is, is dat kippen compleet stil en rustig worden als je ze bij het vangen aan hun poten onderste boven hangt. Pak je ze gewoon vast dan proberen ze los te komen en fladderen ze alle kanten uit maar zodra je ze op hun kop hangt vinden ze alles best. Zo kun je er zelfs een foto van maken die niet bewogen is

Tijdens het bouwen van de nieuwe ren hadden we het er samen vaak over dat het wel leuk zou zijn om een andere (jonge gewonde) kauw of twee krielkipjes erbij te zetten. Voske zou dan niet meer zo alleen zijn, kauwen zijn immers sociale dieren die altijd in gezelschap leven. Een andere kauw vinden die we tijdelijk konden verzorgen en samen met Voske laten herstellen was niet mogelijk. Het vogelasiel had er veel maar plaatste geen kauwen bij mensen thuis; zij vingen alleen niet ernstig gewonde kauwen op en kauwen die in hun ogen verwondingen hadden die niet snel genoeg zouden genezen werden afgemaakt . Wat ik ook probeerde en hoe ik ook uitlegde dat we het beste voor hadden en vanuit het welzijn van het dier dachten, we kregen er geen. Jammer natuurlijk want een soortgenootje erbij zou voor Voske waarschijnlijk goed zijn geweest om samen te leren hoe ze een echte kauw moeten worden. De keuze werd daardoor wel erg makkelijk: we gingen op zoek naar twee krielkippen. Het is niet alleen leuk voor Voske maar ook voor ons is het natuurlijk wel erg gezellig om wat rondscharrelende kippen te zien en horen
Ik had al geïnformeerd of twee kippen en een kauw samen in dezelfde ren konden leven zonder meteen in oorlog uit te barsten en het bleek een goede combinatie te zijn.

Dus, gisteravond hebben we twee kuikentjes gehaald die ongeveer even oud zijn als Voske:

Nou dachten we vooraf nog even dat krielkuikentjes erg klein zouden zijn, oeps foutje, ze zijn nu al een stuk groter dan Voske. Maar als Voske straks zijn staart heeft en weer twee complete vleugels, dan is hij waarschijnlijk even groot als de hennen . Dat hij ook veel kan leren van de kipjes werd meteen al duidelijk, ze kunnen nu al beter vliegen dan Voske , zijn nergens bang voor, erg sociaal en net zo leuk, gezellig en onderhoudend om naar te kijken.

Zo zitten ze nu dus gezellig met z’n drietjes:

Voske weet nog niet helemaal goed wat hij ervan moet denken. Van de ene kant vindt hij die twee nieuwelingen nog een beetje eng maar van de andere kant vindt hij het ook enorm interessant:

En als het hem teveel wordt dan keert hij gewoon zijn rug naar de kippen toe :

Zij blij, wij blij.
Alleen…….beginnen we nu te vermoeden dat één van de twee hennen (de bovenste op de eerste foto) een haantje is . Zijn kop ziet er hanig uit, de kam en lellen zijn roder en al verder ontwikkeld dan bij het andere krieltje en hij gedraagt zich ook al wat dominanter en dat willen we niet in verband met Voske die we geen onnodige schrik willen aanjagen. Misschien moeten we voor de zekerheid toch maar even terug gaan om te laten checken en eventueel het beestje om te ruilen voor een echte hen.

Kleine kauwtjes worden groot en automatisch breekt eens de dag aan dat ze niet meer in een kleine ren dicht bij het ouderlijk huis willen wonen. Zo ook bij Voske. Sinds vandaag zit hij niet meer in zijn kooi bij het huis, hij is vertrokken :

Na enkele weken op de wachtlijst van de ren-bouwvereniging te hebben gestaan -hij wilde geen oude bestaande ren maar een nieuwbouwren- was vandaag de dag van de oplevering. Met gepaste zeer grote trots presenteren wij, na bijna drie weken hard werk, zijn nieuwe ruime ren met geïsoleerd binnenhok:

Na de ren voorzichtig verkend te hebben begon hij te testen of alles wel stevig genoeg was en wat hij kon slopen. Zo ontdekte hij al snel dat hij de blaadjes van de struiken kon pikken en dat dit enorm leuk is om te doen:

Gelukkig hangen er schommels en ook die werden uitgebreid getest:

Van al dat rondkijken en onderzoeken word je natuurlijk hongerig. De welkomstmaaltijd had hij al snel gevonden

Zijn telefoon is nog niet aangesloten maar gelukkig werkt zijn e-mail al wel :
voske@datastress.com

Tussen de buien door even een paar foto’s gemaakt van de regendruppels:

Grappig om te zien dat er in die druppels weer piepkleine luchtbelletjes zitten:

Na alle beginproblemen met de verschillende soorten zonnebloemen die ik zaaide, staat de eerste nu toch echt vol in bloei!
Tadaaaaaaa:

Op die zonnebloem zaten gezellig saampjes deze bij en spin:

Bovenop het dakje van de kooi van Voske vond ik nog een andere interessante spin:

Vooral de kop is erg bijzonder; daar zitten extra ‘dingen’ waarvan ik niet weet of het nou poten, voelsprieten, kaken of misschien wel stoere giftige slagtanden zijn. De oogjes vind ik ontzettend grappig, een close-up daarvan om ze beter te zien:

Door die oogjes is het best wel een koddig beestje Toch? Kan ik iemand plezier doen met een leuke koddige spin als huisdier? Wij hebben immers voldoende dieren dus hoeven niet zo nodig nog meer beesten te hebben

Speciaal voor brandweer: spinnen!

Helaas, helaas, de spinnen die normaal gesproken op de wc zitten zijn niet teruggekeerd na hun verplichtte verhuizing. Misschien was het te warm en benauwd in huis met de hitte van afgelopen weken. Als ik spin was zou ik ook vluchten naar een koeler schaduwrijk plekje buiten, waar je ook nog eens gevoerd wordt met lekkere vliegende mieren (zie foto van gisteren).

Na lang zoeken vond ik ver weggestopt in de huiskamer toch nog één spin die erg leek op de normale toiletspinnen die we hebben:

Buiten in de tuin vond ik er gelukkig wel een paar. Voldoen die ook? (hoewel, eigenlijk moet ik die natuurlijk eerst even naar binnen halen en in het toilet zetten )
De buitenspinnen:

De volgende twee foto’s zijn van dezelfde spin; één keer de rugzijde en een keer van de buikkant. Mooi hè, hoe die pootjes een hele andere kleur hebben dan de rest van het lijfje?

Het is weer vliegende mierentijd!
Deze foto vond ik meteen schitterend; een hand waaraan duidelijk te zien is dat het een hand is van iemand die hard aan het werk is, die een diertje vasthoudt dat symbool staat voor harde werkers:

De hele tuin zit vol met uitvliegende mieren.

Al dat gekrioel en gefladder van die insecten is een enorm vreetfeest voor de spinnen, Voske en andere vogels. Uiteraard helpen we hen graag een handje bij het vangen van deze lekkernijen
Spinnetje voeren:

en Voske voeren:

Behalve de zwarte mieren die nu uitvliegen zitten er ook enkele nesten rode mieren. Zij zullen vast wel heel nuttig zijn en ook hard werken enzo maar helaas bijten ze ook hard, grrrrr

Gisteren is het grootste gedeelte van de nieuwe ren voorzien van gaas en daar kun je hele leuke gaasfoto’s van maken:

Natuurlijk kwamen de inspectietroepen ook nog even voorbij om de vorderingen te aanschouwen:

Brandweer, ik ben ondertussen ook druk op spinnenjacht hoor! Haha, geen spin is meer veilig voor mijn camera. Nog even geduld en dan komen ze eraan

O ja, nog even een o ja. De nieuw toegevoegde foto’s op mijn website staan achteraan op de laatste pagina’s van de verschillende categorieënpagina’s. Er zit een soort chronologische volgorde in de foto’s op de site van oud naar nieuw; hoe hoger het paginanummer, hoe nieuwer de foto (dit even voor degenen die keken en niks nieuws tegenkwamen op de openingspagina’s )

Meteen even zwaaien naar de buren, hallo!

Behalve rustdagen houden (en uiteraard ook wat meehelpen aan de nieuwe ren voor Voske) heb ik afgelopen dagen tussendoor ook nog foto’s gemaakt en er zelfs weer een aantal toegevoegd op mijn website.

Deze twee heb ik gemaakt naar aanleiding van een foto die Carol een tijdje geleden op haar weblog plaatste en waar ik helemaal kapot van was (zo zie je maar weer wat voor een inspirerend voorbeeld je bent Carol )

Vandaag stond dan eindelijk de eerste korenbloem hier in de tuin in bloei:

Uiteraard vlogen er allerlei enge beestjes rond de bloemen en het blijft een uitdaging om ze op de foto te krijgen voordat ze wegvliegen of bewegen.

Geen beestje te zien maar wel mooi met de zon erop:

Speciaal voor Stefan: mijn bakkie koffie:

Dit is mijn favoriete mok inclusief het bij deze mok horend eigen lepeltje. Ik vind deze mok ontzettend fijn. De wand is lekker dun zodat de koffie lang heet blijft, houdt prettig vast en het drinkt gewoon lekker. Vandaar dat ik nog meer van deze mokken gekocht heb. Al die mokken lijken erg op elkaar maar er zit toch verschil tussen, de opdruk is per mok anders. Deze, met de opdruk ‘wijsheid’, past natuurlijk het beste bij mij , vandaar dat dit van mijn favoriete mokken de meest favoriete mok is en dat ook alleen in deze mijn eigen lepeltje hoort te zitten
Voor de volledigheid, ik drink de koffie niet te sterk, zo heet mogelijk en met een klein beetje melk. En dat dan heel de dag natuurlijk

Het openbaren van foto’s van de pc-opstelling, boekenkast en andere delen van het interieur is helaas pas mogelijk na de vakantie van mevrouw stofdoek
Weet je wat, kom maar gewoon hierheen om zelf te kijken hoe mijn nieuwe pc eruit ziet. Dan krijg je zelfs een bakkie koffie en lekkere frietjes

Terwijl Mario hard doorwerkt aan Voskes nieuwe onderkomen (en ik er nog maar een rustdagje tegenaan gooi) komen er regelmatig toeschouwers kijken hoe de vorderingen verlopen.
Zo kwam het koppeltje tortelduiven, wat hier dagelijks komt eten, even een kijkje nemen. Het leuke aan deze vogels is dat ze altijd met z’n tweeën zijn en duidelijk heel erg verliefd zijn op elkaar Al snel hadden ze dan ook weinig oog meer voor de ren en alleen nog maar voor elkaar:

Ook komt er geregeld een familielid van Voske even kijken of we het wel goed doen en Voske wel een waardige ren krijgt:

Na de rustdag(en) ga ik weer verder met de verzoekjes. Nog even geduld

Terwijl Mario hard aan het werk was aan de nieuwe ren voor Voske had ik vandaag een rustdag. Het enige wat ik hoefde te doen was Mario heel hard aanmoedigen en af en toe een fotootje maken van de vorderingen.
Met een beetje fantasie is al te zien hoe de nieuwe ren er ongeveer uit zal gaan zien:

Soms werd ik even afgeleid door de bloempjes en de bijtjes: