Madeleine's foto-weblog

Ik kan dan wel een beetje in puin liggen, ondertussen gaan alle belangrijke zaken in de wereld natuurlijk wel gewoon door. Zo ook de groei van Voske’s nieuwe veren, om maar eens iets heel belangrijks te noemen.
De manier waarop de nieuwe veren groeien is interessant om te zien. Ik had er eigenlijk nooit zo bij stil gestaan hoe nieuwe veertjes bij vogels groeien maar nu kan ik het van dichtbij volgen en dat is echt de moeite waard. Eerst komen er lange harde witte pennen en in die pennen groeit de nieuwe veer. Langzaamaan barst de veer uit de holle pen, brokkelt de witte laag af en komt de nieuwe veer tevoorschijn. Het grappige is dat die witte beschermlaag vrij stug is en de nieuwe veren daardoor behoorlijk naar buiten uitstaan. Het geeft een beetje een stekelvarkeneffect
De eerste foto is een week geleden genomen, de andere zijn van vandaag. Het witte laagje van de bovenste veer is nu grotendeels weg.
Zijn staart steekt nu ook al duidelijk verder uit dan zijn complete vleugel, goed hè!

Hoe meer veren er bij komen, hoe voller Voske wordt en hoe meer draagkracht zijn vleugels krijgen. Vliegen vindt hij steeds interessanter worden en hij oefent dan ook vol overtuiging. Als een echte kamikazepiloot werpt hij zich vanaf de hoge schommel of het binnenhok naar beneden. Soepel landen, of zelfs maar proberen in een vooraf bepaalde richting te dwarrelen, doet hij nog niet. Hij zet gewoon zo hard mogelijk af en verder ziet hij wel wat er gebeurt. Dit tot grote schrik van de kippen die telkens snel een veilig hoekje moeten zoeken als Voske weer als een zwarte tornado in hun midden ploft

De kippetjes groeien ook goed, beginnen al meer (erg grappige) geluidjes te maken en zijn al zo aan ons gewend dat ze nu al allebei uit de hand eten. En natuurlijk scharrelen ze veel, het zijn immers scharrelkippen Dit is dan ook de pose die we het meeste zien: kippenkonten

Hmmm, tja…

Gisteren is het mooie zomerse weer compleet omgeslagen. Het is nu donker en het waait hard. Heel optimistisch dacht ik in de verte nog een sprankje zon te zien, net voldoende om een zonnig lijkende foto te kunnen maken om de dag wat op te vrolijken. Helaas verdween de zon meteen weer en begon de regen toen ik de camera op de lucht richtte.
Zo ziet het er hier nu uit:

Bah!
Maar de zonnebloemen bloeien nog steeds , al is het door de donkere lucht nauwelijks te zien:

Na een week moed verzamelen, bijna wel maar dan uiteindelijk toch maar weer niet, durfde Voske het vandaag dan echt aan. Hij is vanmiddag voor het eerst op zijn nieuwe etensplankje geweest!

Zo zat hij afgelopen week verlangend naar die interessante maar o zo enge plank te kijken:

En hier zit hij dan, supertrots op zichzelf (en terecht natuurlijk )

Als beloning en motivatie voor die moedige grote stap van hem, heb ik extra veel lekkers neergezet zodat het wel de moeite waard is om erop te springen. Zo staat er uiteraard ook een bakje overheerlijke meelwormen die hij als eerste oppeuzelde:

Iedere dag oefent Voske flink met zijn vleugels. Vooral als het waait gooit hij zijn vleugels wijd open om alvast dat snelle race-gevoel te krijgen Het is een beetje een vage foto maar hier is goed te zien hoe groot het verschil in afmeting tussen zijn rechter- en linkervleugel nog is.

Horrorscenario: stel dat er geen koffie was… Wat een rampzalig idee!
Gelukkig bestaat er koffie en nog beter, de zoveelste pot verse koffie is net klaar.

Yeah, zolang er koffie is, is het leven goed
Proost!

Alweer is het prachtig weer en hebben we een mooie blauwe lucht. Geen wolken te zien maar wel veel overvliegende vogels.

Met een beetje fantasie lijkt het zo net alsof je hier in een riviertje in de jungle vaart en vanuit een bootje omhoog kijkt terwijl de struiken je bijna het zicht ontnemen op de overvliegende vogels.
Of, nou ja, met een beetje erg veel fantasie lijkt het daarop

Een stuk later dan de bedoeling was staan nu de straalasters ineens in bloei. Andere jaren bloeien ze midden in de zomer maar dit jaar ging het met al het zaaigoed een beetje mis. Daardoor zijn ook bijna alle éénjarige plantjes later in bloei gekomen dan verwacht.
Eigenlijk vind ik die latere bloei van het zaaigoed wel leuk. Alle andere planten bloeiden op de tijden die we gewend zijn maar door die vertraging bij het zaaispul kan ik dit jaar veel langer dan andere jaren genieten van mooie nieuwe bloemen in de tuin Ik denk dat ik dit erin houd en volgend jaar weer zo ga klungelen bij het zaaien

We hebben dit jaar geheel spontaan ook een andere kleur toorts erbij gekregen, We hadden al een witte maar nu staat er ook een gele bij. Geen idee waar die vandaan komt maar het staat wel vrolijk

Rechts onderaan op de eerste foto van de regenboog die ik gisteren plaatste is ook nog net te zien dat de zonnebloemen momenteel volop in bloei staan. Ook een beetje laat maar wel erg vrolijk en kleurig

Terwijl het gisteren ineens donker werd en er een forse regenbui naderde, scheen aan de andere kant de laagstaande zon nog onze kant uit. Dat resulteerde in een schitterende regenboog. Helaas is het op een foto nooit zo prachtig weer te geven als het er in het echt uitzag maar toch is nog te zien hoe mooi het was.

Eindelijk is het dan zo ver, de staartveren van Voske zijn nu zo ver aangegroeid dat ze langer zijn dan de veren van zijn rechtervleugel! Hoera! Hij begint zelfs op een echte vogel te lijken

Van de linkervleugel ontbreekt nog steeds de helft. Vliegen zit er voorlopig nog niet in.
Omdat Voske telkens zijn etensbakjes van het kistje afgooide hebben we een plankje met opstaand randje gemaakt zodat de bakjes niet meer op de grond gegooid kunnen worden. Klein probleempje is dat Voske bang is van alles wat nieuw en onbekend is en daarom nog niet van zijn nieuwe voerplank durft te eten. Nou ja, voordeel van het nieuwe plankje is wel dat hij er een heel fijn nieuw schuilplaatsje door heeft gekregen:

Aan de stam van het struikje is goed te zien wat voor een sloper hij is. Er blijft weinig heel

Panden die gesloopt worden hebben iets bijzonders. Er hangt altijd een gemengde sfeer rond zo’n gebouw. Er is aftakeling, destructie en verlatenheid maar ook de aantrekkingskracht van die grote brokken puin die er liggen, de kapotte ruiten en ‘afgeknabbelde’ muren.
Hier en daar staat nog een raamkozijn open, alsof er nog niet genoeg frisse lucht door het pand waait.

Niet alles is kapot gemaakt; je kunt nog wel je fiets stallen

Zwart-wit foto’s brengen naar mijn idee die sfeer nog duidelijker over dan foto’s in kleur, vandaar dat ik de meeste foto’s van deze sloop op mijn website-je in zwart-wit heb geplaatst (laatste pagina in de categorie ‘Diversen’). En ja, ik moet onderhand hoognodig al die foto’s op mijn website eens gaan uitzoeken, vervangen, bijwerken, van titels voorzien, etc. Ooit komt het er echt van….

Wauw, wat hebben we een mazzel met het schitterende weer! Het is nog zo’n lekker zonnig weer dat ik nog een paar foto’s van buiten plaats

Sinds we kippen hebben liggen er regelmatig kippenveertjes in het gras. Als de zon op zo’n veertje schijnt is het prachtig om de schittering, kleuren en de fijne structuur van het veertje te bekijken.

Na het drastische snoeien van Mario, hij zaagde en knipte meterslange uitgewaaierde stukken struik en boom weg, kwamen er ineens vergeten planten tevoorschijn die nog snel even hun bloemen willen laten zien

Deze foto het heeft niets met het zomerse weer te maken maar is te leuk om niet te laten zien. Binnen maakt ons boeffie op een subtiele manier duidelijk dat er in hem niet gesneden mag worden!

Deze keer geen bloemenfoto’s van het rondje door de tuin maar foto’s van leuke beestjes die ik tegenkwam.

Eindelijk kreeg ik een libel op de foto. Het beestje bleef zelfs zo lang zitten dat ik hem van alle kanten op de foto kon zetten

Meestal zijn de insekten in de tuin een stuk sneller dan ik en kan ik nog net een bewogen veeg van een wegspringend beestje te pakken krijgen maar vandaag zat het mee. Na de libel kon ik ook nog een sprinkhaan fotograferen (speciaal voor Brandweer ) :

En een witte vlinder op een gele bloem:

Mijn dag is weer goed

Nog meer foto’s van de bloemen

Lalalalalala

*kuch*
Lalaaaaaa lalalaaaaaa

lalaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa

Dank u

Jawel, zoals verwacht ben ik heerlijk bezig met het maken van foto’s van de bloemen. De aronskelk is zo’n ontzettend mooie en bijzondere bloem. Elke bloem is weer anders van vorm en heeft een ander kleurpatroon. Je raakt er gewoon niet op uitgekeken

Ik vermaak me voorlopig wel

Het houdt maar niet op met de verwennerij! Kijk nou toch eens wat ik gisteren kreeg:

Ik weet al wat ik de komende dagen ga doen: foto’s maken van deze enorme bos schitterende bloemen Binnenkort verschijnen er dus weer een heleboel fleurige bloemenfoto’s hier

Bedankt!

Eén keer hebben we eens een poging gedaan om de katten in bad te doen voor een grondige wasbeurt compleet met kattenshampoo. Nou, dat was geen succes en het is daarom ook bij die ene poging gebleven.

Als het in de zomer erg warm is vinden ze het wel fijn als we ze vochtig maken door met natte handen door hun vacht te aaien. Vooral het vele borstelen daarna om alle natte losse haren uit de vacht te halen vinden ze een genot. Maar badderen in een sopje, dat willen ze nooit meer meemaken! Als iemand nog een bijna volle fles kattenshampo kan gebruiken…. we hebben nog

We dachten dat zij na deze traumatische bad-ervaring wel een afkeer van water en met name van de badkamer zouden krijgen, maar nee hoor. Wie zitten er dagelijks in bad? Jawel, de beide katten

Ze wachten keurig op hun beurt en om beurten gaan ze even onder het douchekrukje zitten. Ik heb geen idee wat er nou zo leuk is aan het zitten in een koud, droog en leeg bad maar de katten vinden het geweldig. Helemaal als ze onder hun eigen kruk-afdakje zitten. Misschien denken ze ons zo voor de gek te houden en het idee te geven dat zij dagelijks in bad gaan en daarom dus nooit meer in zo’n eng kattenshampoobadje hoeven

Nou ja, als ze er maar plezier in hebben