Madeleine's foto-weblog

De bladverliezende bomen en struiken raken elk hun bladeren in een ander tempo kwijt. Twee even oude boompjes van dezelfde soort die hier in de tuin slechts enkele meters van elkaar verwijderd staan, schelen enorm in kaalheid. Het bijzondere is dat ook de verkleuring van de bladeren zo verschillend verloopt dat ik bijna zou twijfelen of het niet toch twee verschillende boomsoorten zijn. Terwijl in de eerste boom nog maar enkele gele bladeren hangen, heeft de andere een nog bijna volle overwegend groene kruin. Alleen onderaan de stam van die boom, aan een klein dun zijtakje, zit één rood blaadje.
Een waar mysterie!

Het is nog steeds guur buiten. Alles ziet er koud en winters uit. De planten, het gras en zelfs de afgevallen bladeren zitten vol bevroren druppeltjes.

Eigenlijk vind ik dat ik nu wel voldoende winterse foto’s van de tuin heb kunnen maken, wat mij betreft mag de zomer morgen weer terug keren

Het grootste deel van de tuin ligt nu continu in de schaduw. De zon staat zo laag dat er altijd wel ergens bomen, struiken, huizen of schuttingen in de weg staan die de zonnestralen tegenhouden. Gelukkig is er één deel waar de zon wel komt. Precies in het gedeelte waar Voske met zijn harem woont is een stralend zonnetje te zien

Kort geleden hebben we ter beschutting twee panelen plexiglas bevestigd om de wind buiten te houden. Zeker met het zonnetje erop is het bovenop het binnenhok aangenaam vertoeven. Vaak liggen de kippetjes daar overdag te zonnen

…wat ik in mijn schoehoentje vind

Het luid en zeer overtuigend zingen heeft gewerkt. Vanmorgen was de appel weg en lag er een chocolade letter in mijn schoen!

Gisteravond kregen we bij ‘de chinees’ (we hebben er maar één in het dorp, vandaar dat die ene meteen ‘de’ chinees is ) een heuse echte zeer chinees uitziende kalender.

En om het pakjesfeest compleet te maken belde de gordijnenwinkel om te vertellen dat de nieuwe gordijnen klaar zijn.

Jeetje zeg, die sinterklaas toch

Zie de maan schijnt door de bomen, tralala la lalala.

Jammer genoeg, hoewel dit met mijn “zangtalent” vermoedelijk helemaal niet jammer is , ben ik de rest van de tekst even kwijt maar ik weet nog wel dat als de maan door de bomen schijnt je je schoen mag zetten!
Dussss…. hihi:

Helaas had ik geen wortel voor het paard van sinterklaas maar van vroeger weet ik nog dat paarden ook appels lusten dus dit heerlijke appeltje zal ook wel goed zijn

Owowow, ik vind het zo spannend of morgenvroeg de appel vervangen is door een leuk cadeautje

De volle maan is trouwens ook zonder bomen om doorheen te schijnen erg mooi:

Jeetje wat is het koud buiten! Het is gewoon niet leuk meer om nu even rustig buiten wat foto’s te maken. Maar misschien lag het ook wel een beetje aan mij en voelt het minder fris aan wanneer je een jas en schoenen aantrekt voordat je naar buiten gaat, ik denk dat ik dat volgende keer eens ga proberen
Ondanks de bibberende kou, kon ik toch een paar redelijk onbewogen foto’s maken die aangeven hoe koud het momenteel is. De rondzwervende bakken en emmers die we eigenlijk weken geleden al op hadden moeten ruimen, bleken daar nu goede objecten voor te zijn

Een emmer vol bevroren water, onkruid en afgevallen bladeren die met de huidige temperatuur ook overdag niet ontdooit:

Hetzelfde geldt voor een oude plantenbak:

Ook de bladeren van de vrouwenmantel blijven vol bevroren druppeltjes zitten:

Het is echt koud!

Voske heeft ontdekt dat hij in het gaas kan klimmen en klauteren. De hoogtes die hij met vliegen nog niet kan bereiken, haalt hij wel als hij via het gaas omhoog klimt. Sinds hij dat ontdekt heeft hangt hij vaak als stoere bergbeklimmer helemaal boven in de ren. Zo in de nok heb je weer een heel nieuw uitzicht op de omgeving! Erg leuk is bijvoorbeeld schaamteloos over de schutting gluren om te kijken hoe het er bij de buren uitziet

Na het terugruimen van mijn boeken had ik het idee dat ik een klein deel miste. Even dacht ik nog dat de boeken zo netjes teruggezet waren dat de planken daardoor leger leken maar nadat ik nog eens goed naar de titels keek was ik er zeker van dat het niet compleet was. Inderdaad vonden we even later nog een bananendoos met boeken
Tja, het vervolg is onderhand voorspelbaar. De doos werd uitgeladen, aan de kant geschoven en meteen geclaimd door onze rode dozenveroveraar Prinsheerlijk ligt hij te genieten van zijn nieuwe doos.
Let op het buitenboord-achterpootje en de toepasselijke tekst op de doos: “handle with care”

Via het handvat aan de zijkant kan hij alles in de gaten houden zonder uit zijn doos te hoeven komen

Bronvermelding:
Het prachtige toepasselijke woord DoZen(o) is enige tijd geleden bedacht en gepost door Richard Lenoir ere wie ere toekomt

Op enkele planten en struiken na die in het najaar of in de winter pas gaan bloeien, is alles in de tuin nu dor en uitgebloeid. Al ziet het er dan niet zo kleurig en uitbundig uit als in de zomer, een tuin vol dorre bruinige stengels en uitgedroogde bloemen heeft ook wel een bepaalde charme.

Veel van die planten trekken mussen aan die de zaadjes eruit eten. Vooral de zonnebloemen vallen in de smaak. Enkele van de uitgebloeide en half leeggegeten zonnebloemen tegen de donkere bewolkte lucht:

Van de vermindering van de mussenpopulatie merken we hier gelukkig niks. Achterin de tuin waar ze veel beschutting en eten kunnen vinden, zitten continu meer dan twintig musjes bij elkaar

Bij controle van de schrikdraad rond de ren van Voske en de kippetjes, bleek dat er geen stroom meer op de draad zat. Wegens tijdgebrek (en een beetje luiigheid ) hadden we afgelopen zomer een kant-en-klaar apparaatje gekocht in plaats van zelf een schrikdraadconstructie te maken. We gingen er van uit dat dit goed en langdurig zou werken maar helaas hield dit zeer technische schrikdraadgeval er al snel compleet mee op. Zelfs ik kon nu de draad vastpakken zonder een gat in de lucht te springen

Er lopen hier nogal wat katten van buurtbewoners rond die vrij gemakkelijk in onze tuin kunnen komen en een ren met vogels heeft op deze beesten natuurlijk onweerstaanbare aantrekkingskracht. Zelfs al zouden ze niet in de ren komen, tegen de kooi aanklimmen of alleen al dreigend in het zicht lopen is voldoende om Voske totaal in de stress te jagen waardoor hij panisch tegen het gaas kan gaan vliegen (zichzelf doodvliegen schijnt een veel voorkomende stressreactie van kauwen te zijn ).

Vandaar dat Mario de handyman aan het knutselen is geslagen en onderstaand zeer goed werkend kunstwerk heeft gemaakt
Om enigszins duidelijk te kunnen maken wat het allemaal is en hoe het werkt heeft hij de foto’s voorzien van onderstaande heldere uitleg

De bron: Het blad Vogels uit 1975.
Illustratie bij het artikel:

Op de foto:
Links: de Auto bobine met kabel afkomstig uit het ontstekingscircuit van een Mercedes 220Sb uit 1968.
Rechts: Het op experimenteerprint gebouwde hart van de schrikdraadinstallatie.
Achterop het printje (het glimmende metaal) is een koellichaam dat net als de zekeringhouder afkomstig is uit een decoder voor digitale TV.

De test: om 1mm lucht te overbruggen is een spanning van ongeveer 1000 Volt nodig.
Conclusie: We hebben ongeveer 15000 Volt ter beschikking/verschrikking.

Nou, is die handyman van me goed of issie goed

Voske bereidt zich goed voor op de naderende winter. Hij eet bijna twee keer zoveel als voorheen en is de afgelopen weken fors gegroeid. Niet alleen is hij groter geworden, hij is nu ook een stuk molliger

Om hem te helpen bij het kweken van een beschermende vetlaagje, voeren we hem natuurlijk extra veel lekker en calorierijk eten.

Ook Truus en Toos worden met de dag steviger en forser. Ze zijn ondertussen zo groot dat ze nauwelijks nog krielkippen te noemen zijn.

Zo, nu alleen nog even een paar zakken neutronenkorrels bij de supermarkt halen om de tuin winterklaar te kunnen maken en de winter kan beginnen

Nadat ze de hele zomer languit op de vensterbank in de zon heeft liggen luieren, is ons meisje nu van mening dat het hoogtijd is om de verwarming weer aan te zetten. De laatste weken zoekt ze steeds vaker haar winterbakje op dat tegen de radiator hangt. Als de verwarming aanstaat krijgt ze een heerlijk warme rug terwijl ze in haar hangmatbakje ligt te slapen. Af en toe gaat ze even verliggen om ook de andere kant of haar pootjes op te warmen

Ook boefke is verhuisd. Hij is wat ruimer gaan wonen en heeft zijn flatdoos ingeruild voor een vrijstaande kerstpakketdoos onder de behangtafel

Terwijl het land in rep en roer is, we overspoeld worden met berichten over explosies, geweld, brandstichtingen en arrestaties, gebeuren er gelukkig ook nog hele leuke lieve vertederende dingen.

Vandaag stonden er twee kleine kinderen aan de deur, afgaande op hun uiterlijke overeenkomsten vermoed ik dat ze broer en zus zijn. De grootste en oudste, het meisje, leek een jaar of zeven en haar broertje ongeveer vijf. Met grote ogen keken ze me aan en het zachte meisjesstemmetje vroeg of ik misschien speculaas van hen wilde kopen. Daarbij wees ze op de plastic tas die ze vast had en die door haar geringe lengte slechts een paar centimeter boven de grond hing Onderin de tas zaten een paar pakken met speculaaspoppen en nadat ik zei dat ik uiteraard speculaas zou kopen van hen (ik smelt nou eenmaal bij het zien van zulke mooie grote aandoenlijke kinderogen) verdween haar hele arm in die tas om op de bodem naar een van de speculaaspakken te graaien. De jongen hield een knikkerzak omhoog waar ik het schamele bedrag van €1.50 in mocht doen.
Ik was uiteraard erg benieuwd naar de reden waarom ze speculaas verkochten, of het voor een goed doel was, als geldinzamelingsactie voor een vereniging of school, om hun zakgeld op te vijzelen of dat ze misschien stiekem de kelderkast van moeders geplunderd hadden . Volgens het meisje was de reden: “zomaar” en dat antwoord ging vergezeld van een verlegen lachje. Ahhhh, lief toch!

Dankzij die twee lieve scheetjes hebben we vandaag dus heerlijke speculaas bij de koffie

Er is hier in huis hard doorgewerkt en mijn kamer is nu voorzien van een nieuw behangetje Wegens ruimtegebrek konden we niet even de hele kamer leegruimen (alle andere kamers staan ook tot de nok toe vol met ‘spullen’ waardoor er nauwelijks plaats over is om er iets bij te zetten). De enige manier om voldoende ruimte te creëren was per wand de meubels en spullen verschuiven naar de andere kant van de kamer. Gelukkig hadden we nog wel een stuk of twaalf stevige lege dozen waar de meeste boeken in konden zodat er niet telkens met stapeltjes boeken heen en weer geschoven hoefde te worden.
Gisteren konden de twee wanden met boeken weer ingeruimd worden en, jawel je voelt het al aankomen, dat leverde dus twaalf lege dozen op Een waar walhalla voor boeffie!

Met name de bananen-dozen-flat op de overloop vindt hij geweldig

Hij is dolgelukkig met al die nieuwe fijne dozen. Iedere keer als ik op de overloop kom ligt hij luid spinnend en zeer tevreden in een andere doos. Ik vrees dat die dozen voorlopig nog niet weg mogen

Gisteren kreeg ik zomaar een doosje met daarin deze hele bijzondere, rare (en ook wel beetje enge) grote zwarte tor! Speciaal voor mij, om op mijn log te zetten. Ja, ik word enorm verwend hier in huis Helaas was het al te donker om goede close-ups te kunnen maken, een keukenlamp is niet zo geweldig als belichting. Uiteraard leefde het torretje nog en hij was driftig op zoek naar een prettigere leefomgeving. Hij wilde daarom niet even netjes op het papier stil staan en poseren voor de camera (wat dat betreft zijn katten een stuk gewilliger als ze een camera zien).

Ondanks de mindere kwaliteit van de foto’s is toch redelijk goed te zien hoe de tor eruit ziet.

Helaas niet zichtbaar op deze foto’s is de enorme beharing van zijn buik, al die haren zagen er eigenlijk heel lekker zacht kriebelig uit. Die beharing liep door naar zijn kop, hij had zelfs een baardje , en ook de poten zaten vol met haartjes.

Na de fotosessie hebben we hem weer vrijgelaten in de achtertuin (wel op behoorlijke afstand van de achterdeur ). Ik heb er natuurlijk nog wel even aan gedacht om hem te bewaren tot vandaag zodat ik hem met goed licht op de foto kon zetten maar het was duidelijk te zien dat de fitheid van het torretje snel achteruit ging gedurende de tijd dat hij in het doosje zat. Maar wie weet bedenkt hij zich nog en wil hij alsnog poseren en staat hij morgenvroeg ineens in de keuken te trappelen van ongeduld

Er wordt vaak gezegd dat je bijna niks ziet als het mistig is. Dit klopt niet helemaal, sommige dingen worden door de vochtige lucht juist veel beter zichtbaar. Zo veranderen spinnenwebben bij mistig weer van vrijwel onzichtbare draden in schitterend mooie kunstwerken die de moeite waard zijn om op je gemak eens uitgebreid te bewonderen.