Tijd voor de laatste foto van dit jaar. Wat anders kan dit zijn dan een bord met oliebollen en appelbeignets en het bakje met het restant kerstkransjes en andere chocolade kerstgevalletjes?
Alvast de beste wensen voor 2005 voor iedereen!
Doeg, tot volgend jaar 
De dagen tussen kerst en oud-en-nieuw zijn van die typische dagen waarop er eigenlijk niks gebeurt. Beetje hangen, rondlummelen, lekkere hapjes snoepen, luieren en verder niks.
Ook Voske en zijn harem zitten de hele dag maar een beetje te niksen.
Hapje eten:
kijken hoe je teennagels groeien:
gewoon rustig rondkijken:
Het is duidelijk vakantie 
Gisteren kreeg Zeno bezoek En niet alleen dat, hij kreeg van zijn bezoek een groot pak met heerlijke koolvis 
Natuurlijk werd er meteen een portie vis gekookt zodat hij lekker kon smullen.
Vandaag was tot grote verrassing van boefke de tweede helft van het pak vis aan de beurt. Net als gisteren kwam ieder element van het vrijdag-visdag-ritueel aan bod:
Zeno’s week kan niet meer kapot! Tevreden ligt hij nu met volle buik bij te komen op een doosje op de overloop
Het heeft gesneeuwd!
De tuin is wit:
Een enkel vergeten blaadje hangt nog aan de boom.
Op de tegels zijn vogelsporen zichtbaar die naar de plek leiden waar we de vogeltjes altijd voeren
Sneeuwvlokjes op een stengel:
Ja hoor, het is hem weer gelukt. Terwijl Mario de ‘spulletjes’ (lees: rommel 
) op zijn hobbykamer aan het uitzoeken, sorteren en opruimen is, kwam er een mooi klein stevig doosje onder de berg ‘spulletjes’ tevoorschijn. Altijd makkelijk om iets in op te bergen.
Tja… 
Mario had eigenlijk andere dingen in gedachten om in dat doosje te bewaren.
Allereerst natuurlijk de allerbeste goede kerstwensen voor iedereen! 
En, tadaaaaaa, het was even flink knutselen met de fotoprogramma’s maar zo hebben we toch nog een witte kerst 
Jawel, zelf gemaakt 
Het is alweer even geleden dat ik foto’s van bloemen plaatste. Om een beetje in de sfeer van het jaargetijde te blijven heb ik de rozen gefotografeerd op een “bedje van herfstbladeren”. (Klinkt goed hè, die omschrijving 
)
Afgelopen zomer kreeg ik met mijn verjaardag een orchideeënplant. Hoewel deze volgens het informatiekaartje dat altijd in de pot erbij zit na ongeveer negen maanden weer zou kunnen bloeien is gisteren de eerste nieuwe bloem al open gegaan Wat een perfecte timing zo met de kerst!
Dit jaar gaan we helemaal los met de kerstversieringen. Net zoals vrijwel iedereen in Nederland hadden we al een flinke doos vol met kerstballen en andere glimmende boomversierselen. Afgelopen jaar werd onze verzameling echter fors aangevuld. Bij twee erfenissen kregen we in totaal zo’n zes grote dozen gevuld met kerstballen 
. Vol goede moed en al in de juiste stemming werd een boom gehaald.
Even twijfelden we om hem zo te laten, lekker smal, makkelijk aan de kant te schuiven en toch de geur van een echte dennenboom in huis 
Maar zo konden er natuurlijk geen ballen in en daar ging het ons dit jaar juist om; een boom die bijna bezwijkt onder de overdaad aan ballen!
Na het ballenhangen, hangt de boom nu vol en hebben we nog ruim vier dozen met ballen over. Misschien kan ik er nog een paar tussen persen of slingers met ballen maken die we tegen de muren hangen maar de inhoud van nog vier dozen lijkt me toch echt teveel om hier nog kwijt te kunnen. Nou ja, we hebben nog een paar dagen om na te denken wat we met het overige spul gaan doen. Gelukkig ligt ons kerstkindje al vredig onder de boom
Wederom is het winter en ziet het er buiten koud en wit uit. Door de ijskristallen die zich op de draden vormen, zien de vele spinnenwebben in de tuin er schitterend uit.
Hoewel ik de statistische gegevens van mijn log en homepage afgeschermd heb, het gaat hier in de eerste plaats om gezelligheid, verhaaltjes met foto’s en niet om het aantal views, wil ik jullie toch even feliciteren met het bereiken van een nieuw record wat jullie helemaal zelf gevestigd hebben. Omdat alle pageviews die Mario en ik maken niet meegeteld worden, statistiekjes zijn immers om te zien of er ook iemand anders komt lezen want dat ik er zelf lees dat weet ik wel , is het dus helemaal door jullie bij elkaar geviewd en daarom ook jullie record!
Het oude record van een week of drie geleden stond op 312 pageviews op een dag. Om 24.00 uur vannacht stopte de teller op 321
Het levert me geen toptiennotering op maar voor zo’n klein onbekend logje als dit vind ik het toch echt helemaal geweldig. Proficiat allemaal, jullie zijn fantastisch!
Zeno heeft zich, sinds hij bij ons in het katholieke zuiden van het land woont, helemaal aangepast aan de lokale gebruiken. Op vrijdag laat hij uit zichzelf de vleesbrokjes staan en vast hij vol overgave tot het moment aangebroken is dat hij zijn visje krijgt. Als enorme visliefhebber kijkt hij daar de hele week al naar uit en hij weet dan ook precies wanneer het vrijdag is. Die dag is hij uren vroeger wakker dan andere dagen en vanaf de ochtend loopt hij onrustig rondjes door het huis, alles kopjes gevend wat hij tegen komt en vol spanning wachtend tot Mario thuis komt. Zogauw hij de auto de straat in hoort rijden rent hij naar de voordeur om miauwend Mario te begroeten.
Vrijdag visdag is een echte mannenaangelegenheid. Spooky lust geen vis en bemoeit zich niet met het gerammel in de keuken. En al is Mario dan geen keukenprins, een visje koken voor onze gulzige boef kan hij als geen ander!
Terwijl Mario het pannetje met een half pak bevroren koolvis, de enige vis die boefke lust en het maximale dat hij op kan, op het fornuis zet loopt boeffie rondjes om Mario’s benen, ervoor zorgend dat hij geen moment het contact verliest.
Als de vis gaar is moet het afkoelen. Om dit zo snel mogelijk te laten verlopen, onnodig wachten is onnodig lang afzien, wordt de vis afgegoten en in koud water gelegd. Het is voor Zeno heel moeilijk om dan geduldig af te wachten.
Om het wachten te vergemakkelijken krijgt hij kleine afgekoelde snippertjes vis. Is de temperatuur niet meer te heet dan mag hij een grote hap nemen, wat hij zich geen twee keer laat zeggen
En dan is het zover, het hoogtepunt van de week: hij krijgt zijn bakje vis:
In sneltreinvaart schrokt hij alles naar binnen. Dit gaat uiteraard niet zonder te knoeien maar al die stukjes die op de grond gevallen zijn, stofzuigert hij daarna keurig op.
Als zijn bakje en de vloer leeggegeten zijn is het tijd om uit te buiken. De rest van de dag ligt hij spinnend met volle buik na te genieten van die heerlijke maaltijd
Vrijdag visdag: iedere week weer een genot om mee te maken
Buiten is het grijs en vochtig. Binnen is het aangenaam warm. Dus wat kun je op zo’n dag als kat dan beter doen dan lekker liggen luieren? Ieder op een eigen plekje; ons meisje heeft mijn bureaustoel ingepikt en boeffie is maar weer eens op de behangtafel geklommen. Blijkbaar ligt dat toch wel erg lekker zo met je kont tegen een pak vulmiddel aan
Vandaag viel me weer eens op hoeveel prachtige kunstwerken er ongemerkt dagelijks in de wereld vernietigd worden. Na vrijwel iedere was komen er namelijk schitterende kreukelige kledingstukken, kussenslopen en andere stoffen artikelen uit de wasmachine, droger of van de waslijn. Door al die kreukels kan het spel van licht en donker optimaal zijn gang gaan. Er ontstaan schaduwrandjes, donkere kuiltjes met lichtere bergjes daar omheen en kronkelige lijnen waar je van alles in kunt zien. Kreukels prikkelen je fantasie. Een lap vol vouwtjes, of collage van gekreukte lappen, is eigenlijk een waar kunstwerk.
Net als aluminiumfolie, dat is toch ook veel boeiender en spannender om naar te kijken als het verfrommeld is dan wanneer het saai eentonig egaal glad is?
Maar dan gaan we die prachtig gekreukte was strijken! Pure vernietiging van de spontaan ontstane kunstwerkjes. Doodzonde!
Zeg nou zelf, hier zit toch geen enkel boeiend aspect meer aan:
Er werd hier al zo min mogelijk kleding gestreken maar nu ik een tijdje naar deze prachtige kunstige stoffen heb zitten kijken weet ik het zeker: het strijkijzer gaat de deur uit, ik stop definitief met strijken en bestempel voortaan al die kreukels als Kreukel-Kunst met twee grote K’s!
Vandaag was het weer zover; Voske, Truus en Toos moesten weer eens verplicht poseren van me. Hun winterlaagje groeit zo hard dat het hoog tijd werd voor nieuwe foto’s 
En hier zijn ze dan, onze dikbuikjes:
Er blijft een groot verschil tussen de kant waar Voske gewond raakte en de kant die onbeschadigd is. Zijn linkervleugel mist nog steeds de lange veren 
Maar hij kijkt wel heel stoer in de lens
Beide kippen hebben nu het formaat van een flinke voetbal. De gedachte die we in het begin hadden dat Voske ooit even groot zou worden als de krielkippen, blijkt erg verkeerd geweest. We hadden niet gedacht dat krielkippen zo groot en rond konden worden
Zo, na al die grijze koude foto’s ben ik toe aan een kleurigere foto. En welke objecten zijn daar op dit moment nou beter geschikt voor dan echte december-clementinemandarijnen, overheerlijke nieuwe oogst pink lady appels en sappige navelsinaasappels?
Heel kleurig! Maar toch…. Misschien komt het door de overvloed aan vorstig wit van de afgelopen dagen dat ik iets wits in de foto lijk te missen.
Kijk, dit ziet er al een stuk smakelijker uit
Terwijl we gisteren heerlijk comfortabel in de warme auto zaten, heb ik nog een paar winterse foto’s genomen.
Zo, ik vind het nu wel weer genoeg geweest. De herinneringen aan kou en winter zijn weer opgefrist. Ik heb bevroren witte bomen gezien, bevroren water, bevroren gras, bevroren akkers en bibberende mensen. Maar nu weet ik het allemaal wel, hoogtijd dat de winter overgaat in lente!
We blijven zingen Ook al is het gruwelijk klappertandend koud buiten.
Tijdens het kleumende rondje door de tuin snel een paar bibberende winterse vriesfoto’s gemaakt.
Zelfs de deksels van de kliko’s zitten vastgevroren.
Iedereen die ons een beetje kent, weet dat we niet altijd even snel zijn met opruimen, *kuch*. Zo staat bijvoorbeeld de behangtafel die we gebruikten bij het behangen van mijn hobbykamer nog op de overloop. Kijk, door het overweldigende behangsucces willen we binnenkort de enige andere kamer waar behang op de muren zit, ook van een nieuw laagje voorzien. En waarom zou je dan die tafel inklappen en opruimen als je er in de tussentijd prima alle behangspullen op kunt bewaren en de tafel daarnaast ook nog eens ideaal is om een heleboel rommeltjes op neer te leggen?
Een goed werkbaar concept, totdat er plots onheilspellende geluiden van de overloop afkwamen en er zomaar spullen van de tafel af vielen . Hmmm, poltergeist, Sinterklaas en Zwarte Piet? Nee hoor: Boeffie! Zonder enige hulp, helemaal zelf, heeft hij een plekje op de tafel leeggeruimd. Net als in het nummer van Paul Young (als ik me niet vergis) ligt onze boef hier prinsheerlijk te slapen op de volgepakte behangtafel onder het mom van: “Wherever I lay my head, that’s my home”
Afgelopen weekend hadden Voske en de kippetjes een kampeerfeestje
De buurman wilde met hogedrukspuit en water zijn kant van de schutting reinigen en daarbij spettert het koude water natuurlijk heerlijk door de openingen in de schutting heen. Nu vinden de beestjes het helemaal niet erg om zo’n frisse douche te krijgen maar de buitentemperatuur was zo laag dat het gevaar voor onderkoeling groot was als ze doornat zouden worden. Vandaar dat de ren vooraf keurig ingepakt werd met stevig waterdicht plastic en ze zo hun eigen mooie blauwe feesttent kregen
Het feestje duurde helaas maar kort. Hoewel Voske een stoere nachtbraker is die ook gewoon doorfeest als het al donker wordt, meenden de kippen dat de schemering die door het donkere plastic ontstond een goede reden was om op stok te gaan.
Tja, Voske heeft toen maar in z’n uppie zitten feesten en alle feestelijke hapjes zelf naar binnen geslokt 
De zon schijnt weer
Voske hangt, zoals onderhand gebruikelijk, ook vandaag weer helemaal bovenin de ren lekker met zijn buikje in de zon
Als hij zo hangt zijn zijn poten goed zichtbaar en kan ik eindelijk laten zien hoe groot en scherp zijn klauwen ondertussen geworden zijn:
Voor iedereen die al heel lang wacht op mail van me, helaas zal dat nog even duren Heb geduld allemaal, het komt wel weer, ooit…. Kusje alvast 
En nog een bloemenfotootje om de tijd door te komen:
Powered by WordPress