Madeleine's foto-weblog

Morgen (ofzo) weer nieuws.
Vandaag hou ik nog weekend-siësta

Sommige dagen zijn uitermate geschikt om je toe te leggen op het betere onthaastwerk. Vandaag is zo’n dag

Spooky en Zeno zijn het daar overduidelijk helemaal mee eens:

Alleen Truus en Toos hebben vandaag hard gewerkt. Prachtig naast elkaar lagen hun eitjes in het binnenhok:

Na Truus is vandaag ook Toos een volwassen meisje geworden.
Afgelopen tweeënhalve week legde Truus keurig om de dag een eitje. Toos, die iets kleiner en vermoedelijk ook enkele dagen jonger is, lukte dat nog niet. Maar vandaag was voor haar de grote dag aangebroken om ook de stap van kuikenmeisje naar echte volwassen hen te maken. Enkele uren nadat Truus haar eitje had gelegd ging Toos aan het persen. Ze deed dit comfortabel in het warme hooi in het binnenhok. Opvallend, en ook erg mooi en bijzonder, was dat de ervaren Truus op dat moment vlakbij haar bleef terwijl ze zachtjes geluidjes tegen elkaar maakten. Na een minuut of vijf trok Toos een sprintje naar buiten en legde daar haar prachtige gave warme eerste eitje.
Ik ben zooooo trots op onze meisjes!

En na zo’n harde werkdag gaat een bakje lekker eten er wel in

Gisteren lag er slechts een dun laagje sneeuw, vandaag ziet het er al wat serieuzer uit.
Het lijkt wel winter

Na de donkere foto van gisteren, nu twee foto’s met witte sneeuw

Foto’s maken van Voske tegen een donkere achtergrond valt niet mee. Hij steekt natuurlijk ook niet echt af tegen een achtergrond in dezelfde donkere tint als zijn veren. Daarnaast is hij zo beweeglijk dat hij geen seconde stil blijft zitten, wat wel nodig is om een scherpe foto te maken. Aangezien ik erg van donkere foto’s hou probeer ik af en toe toch om Voske zonder flitslicht vast te leggen terwijl hij voor iets donkers zit.
Vandaag had ik geluk en werkte hij fantastisch mee. Hij ging netjes voor de ingang van het donkere binnenhok zitten poseren.

Mooi hè!

Zo verbaasd als Truus hier is, keek ik vanmorgen ook toen ik de statistiekjes van mijn logje zag.

Zie ik het goed, is het echt, kloppen de cijfertjes wel, voor de zekerheid nog even mijn ogen uitwrijven en nog eens goed kijken maar jawel hoor, het is echt zo. Jullie hebben gisteren weer een nieuw record neergezet, en wat voor een! Gefeliciteerd allemaal jullie zijn geweldig

Door dit hogere aantal dan voorheen -het tellertje loopt al een tijdje harder dan eerst- lijkt het erop dat er lezers bij gekomen zijn. Hoogtijd dus om weer eens hoogstpersoonlijk te zwaaien naar al die nieuwe en oude lezers.
(Als je snel met je ogen heen en weer beweegt, zie je me zwaaien )

Hallo allemaal

Soms heeft ons boefke het heel erg moeilijk met al het onrecht in zijn leven. Regelmatig krijgt hij, naast zijn gewone brokjes en alle snoepjes die hij gedurende de dag bij elkaar slijmt, een zakje met geleibrokjes die hij erg lekker vindt. Spooky eet dat vrijwel nooit en Zeno hoeft het daarom ook niet met haar te delen, laat staan dat hij moet wachten tot hij kan beginnen met eten. Maar heel af en toe blijkt ons meiske ineens wel trek te hebben in die gelei en dringt ze schaamteloos voor.
Voor Zeno rest niets anders dan lijdzaam afwachten tot ze klaar is en hij mag beginnen met eten.

Leuk of makkelijk vindt hij dat lange wachten niet en hij werd dan ook met de minuut chagrijniger

Het sneeuwt! Een uurtje geleden viel er een korte maar fikse hagelbui. Blijkbaar was dat de voorbode voor de sneeuw die nu valt.

Als het zo doorgaat ga ik dadelijk een grote sneeuwpop maken

Afgelopen nachten heeft het weer gevroren. Ook overdag blijft het fris, al valt het uit de wind en in de zon nog wel mee. Het beste plekje in de tuin is de ren van Voske en zijn meisjes

De rest van de tuin ziet er koud en bevroren uit:

Aiaiai, terwijl Voske zich bezig houdt met ‘heen-en-weer, heen en weer’ lijken de kippen in de ban van Jules Verne’s ‘Naar het middelpunt der aarde’. Ik betrapte Truus en Toos op het moment dat ze een zeer geheimzinnig smiespelend overleg hielden.

Nadat ze het plan samen goed door hadden gesproken, werd de grond geïnspecteerd

en hop, meteen daarna begonnen ze driftig te graven, op weg naar het middelpunt der aarde.

Toen ze in de gaten kregen dat ik hun snode plannen volgde, zetten ze natuurlijk hun meest onschuldige blik op.

Jaja, alsof ik niks in de gaten zou hebben

Volgens mij kan Voske zich goed vinden in het liedje ‘Heen en weer’ van drs. P. Hij heeft zo zijn eigen bijzondere manier van eten die erg doet denken aan het refrein van dat lied. Nadat ik alle bakjes bijgevuld of vernieuwd heb, neemt hij een nootje, gedroogde bes of ander hard deeltje uit zijn voer mee naar zijn stok.

Daar probeert hij dat harde stukje voer tussen zijn poten en de stok te klemmen om het met zijn snavel te bewerken zodat hij het makkelijker kan eten.

Vaak valt er een deel, of het hele besje, op de grond, wat de kippen overigens niet erg vinden Nadat er een gefrustreerde vloek uit zijn snavel komt,

draait hij zich om en gaat weer een nieuw hard stukje eten zoeken.

Daarna begint het peuter-en-laten-vallen-ritueel weer opnieuw.
Heen en weer, heen en weer, heen en weer, heen en weer

Tja, en zo blijf ik ook heen en weer lopen want Voske heeft nog niet helemaal door dat eten wat niet in zijn voerbakjes zit, ook nog gewoon eetbaar is.

Nog twee blije nieuwtjes:
Vandaag alweer een nieuw eitje!
En ik ben gisteren gruwelijk verwend! Ik voel me er gewoon helemaal jarig van , zo erg was het weer Ik heb er nog geen foto van want het zit zo lekker dat ik het niet meer uit wil doen

De orchideeënplant die nu voor de tweede keer in bloei staat blijft schitterend doorbloeien. Ik raak maar niet uitgekeken op de prachtige vormen van de blaadjes, de sierlijke manier hoe die blaadjes samen de bloem vormen en natuurlijk op dat grappige kleine spookje in het midden.

De volgende knop is alweer bijna open en het ‘bakje’ dat door de onderste blaadjes gevormd wordt, ziet er een beetje uit als een soort wiegje voor het spookje :

Net lag er weer een vers eitje!

Vanavond eten we omelet

Ik kan vandaag maar niks verzinnen om te fotograferen voor dit log. Ook al geen ideeën voor een onderwerp om vanuit te gaan en waar ik dan bijpassende foto’s van kan maken

Meestal kan ik op dit soort inspiratieloze dagen vertrouwen op onze gezellige dikke rode theemuts, hij doet immers altijd wel iets geks of leuks. Maar ook Zeno weet het vandaag niet en is duidelijk net zo ongeïnspireerd als ik:

Nou ja, dan slaan we maar een dagje over

Zoals beloofd, nog meer foto’s van de bloemen die ik kreeg

Behalve de bloemen die ik al liet zien zit er ook een mooie sierkool in:

Verschillende kleuren chrysanten:

En natuurlijk ook groene takjes:

Van zoveel mooie bloemen word ik wel blij

Dolgelukkig, blij en compleet verrast deel ik mee dat ons kipje vandaag haar allereerste eitje heeft gelegd!

Voor een eerste krieleitje is het een behoorlijk groot en zeer gaaf ei. Uiteraard zijn we reuzentrots op onze kippen, helemaal omdat ze in de winter normaal gesproken niet leggen. Ik ben benieuwd of er binnenkort weer een scharreleitje in de ren ligt.

Gisteren werd ik weer flink verwend! Ik kreeg een mooie bos met verschillende soorten bloemen om foto’s van te maken

Gerbera’s:

Gele frutselbloemetjes

En witte bloemen waarvan ik de naam ook niet weet:

En nog meer soorten bloemen waarvan de foto’s morgen komen

Zijn ze mooi, of zijn ze mooi?
voor Stefan.

Voske blijft goed doorgroeien. Je ziet per week hoe hij groter, steviger en sterker wordt.

Helaas willen de lange veren van zijn linkervleugel nog steeds niet aangroeien. Hierdoor blijft vliegen onmogelijk. Wellicht heeft de beschadiging die hij als klein Voske opliep toch voor blijvende schade gezorgd.

Maar afgezien van die ontbrekende veren is hij kerngezond en lekker actief
(En natuurlijk de meest fantastische mooiste en liefste Voske van de hele wereld )

Vandaag zit ik zonder camera; Mario heeft hem meegenomen. Ik kan dus geen foto’s maken om te plaatsen. Om toch enkele fotootjes neer te kunnen zetten bladerde ik door de foto’s die ik afgelopen maand gemaakt heb, op zoek naar een paar foto’s van onderwerpen die eerder afvielen bij de selectie. Foto’s die eigenlijk niet zo leuk of mooi werden als ik had verwacht op het moment dat ik ze maakte, foto’s die niet helemaal scherp zijn, saai ogen of om een andere reden het niet gehaald hebben om hier te staan.

Vandaag dus enkele van die tweede keus foto’s

Zo hebben we hier een vergeten radijs uit eigen tuin. De andere tien die er groeiden hebben we heerlijk opgesmikkeld maar deze is per ongeluk over het hoofd gezien. Pas in het najaar kwam hij boven water, nou ja, boven de grond dan . Niet meer te eten en volgens mij ligt hij er nu nog steeds.

Deze foto viel ook af. De laatste blaadjes aan een boom in de achtertuin tegen een strak blauwe lucht. De blaadjes waren niet helemaal scherp en te saai bruin van kleur, de lucht te saai blauw en daarbij kwam dat Voske die dag een stuk grappiger was om te zien en dus glansrijk won van deze foto.

Wat hebben we nog meer, een foto van een kruiwagen met zand waar het onkruid in opkomt. Ook behoorlijk saai. Eigenlijk zo saai dat ik er niet eens iets bij kan verzinnen om te schrijven…
Het enige wat nog enigszins leuk is om te vermelden, is dat we de bovenste laag, de laag met het onkruid en onkruidworteltjes, regelmatig eraf scheppen en aan de kippen geven. Zij zijn daar dolblij mee en scharrelen er druk in rond waarbij ze het onkruid, de worteltjes en alle insecten die erin zitten lekker oppeuzelen. Maar van dat gescharrel heb ik dus geen foto, alleen van deze kruiwagen met onkruid

Nog een afvaller: mos met dauw erop. Prachtig om in het echt te zien en ook prachtig als je het goed fotografeert. Helaas was het koud, had ik het kleine statief niet mee naar buiten genomen, geen zin om terug te gaan om het te halen terwijl ik te erg bibberde (ja ook jas en schoenen vergeten) om er een goede en scherpe close-up van te maken. Ook scheen de zon niet om er die extra glans aan te geven. De bedoeling en het idee waren goed, de uitvoering liet duidelijk te wensen over

Goh, eigenlijk best leuk om tweede keus foto’s te plaatsen Zo heb ik nog eens wat te vertellen bij een foto, Mario mag de camera vaker meenemen. Alleen jammer voor jullie dat je dan van die saaie foto’s te zien krijgt, maar ja, dat heb ik nou dagelijks als ik dit soort prut zie tussen die paar foto’s die wel gelukt zijn

Geen beter leven dan dat van een rode kater!

Lekker ontspannen op de bank liggen

af en toe even uitrekken

om dan weer zo te gaan liggen dat je goed geaaid kunt worden.

Ja, het leven is goed in het Brabantse land

Vandaag, voor mij is het nog 1 januari ook al is het dan net 00.00 uur geweest, heb ik Voske en de kippetjes ook een oliebol gegeven. Voor hen is immers ook een nieuw jaar aangebroken en dan gaat een oliebolletje er wel in dacht ik zo. Andere jaren aten de rondvliegende vogels ook altijd onze restanten oliebollen en appelbeignets op dus ik dacht dat Voske, Truus en Toos me wel erg dankbaar zouden zijn. Nou nee dus
Van de twee kipjes was er maar één die met een scheel oog een korte blik wierp op de oliebol.

Rondscharrelen en lekkere zaadjes, wormpjes en krachtvoer van de grond eten vonden ze veel smakelijker. Na het scharrelen uiteraard even lekker in een kuiltje liggen rusten. Al komen deze kippen dan uit België, bij één van hen twijfel ik wel eens of het geen Duitse strandkip is

Net als de kippen herkende ook Voske niet een lekkernij in die oliebol. Hij duwde er even een keer snel met zijn snavel tegenaan en ging toen weer verder met zijn dagelijkse bakjes voer.

Tssss, stelletje ondankbare krengen