Madeleine's foto-weblog

In de potjes en bekertjes die binnen op de vensterbank en grond staan, beginnen langzaam de gezaaide plantjes voor de aanstaande mini-moestuin zichtbaar te worden

De katten blijven tot nu toe redelijk van de jonge aanwas af. Alleen Zeno, wie anders , doet af en toe een poging om bij de plantjes in de doos te kruipen Gisteren had ik een paar potjes verplaatst en was er een heel klein beetje plaats over. Voor ik het in de gaten had, had hij zich al in de doos gewurmd

Buiten staan de aardbeienplanten al op de juiste plaats en ook die groeien goed.
Ik ben er klaar voor

We hebben momenteel duidelijk een goede week betreffende het kopen van leuke oude dingen. Na de aanschaf van de schitterende pathéphone hebben we een mooi ‘rijmobject’ gevonden, namelijk een oude wandtelefoon

De telefoon moet nog opgeknapt worden. Alle draden zitten los en verpulveren als je ze vastpakt. Het zal nog niet meevallen om hem werkend te krijgen zonder schema. Mocht iemand toevallig nog de gebruiksaanwijzing met aansluitgegevens in zijn keukenlaatje hebben liggen…

Minder spectaculair maar toch wel grappig is dit kleine telefoontje waarmee je alleen gebeld kunt worden. Ideaal voor mensen die van een te hoge telefoonrekening afwillen

Ondertussen staat hier in huis overal waar maar een bakje kan staan, wel een bakje met zand en kiemende zaadjes. Ik ben nu bijna klaar met het voorzaaien van de planten die straks de tuin op moeten fleuren of uit moeten groeien tot heerlijke groenten. Het gaat goed met de toekomstige moestuin

Gisteravond kwam Mario met de pathéphone thuis. De blauwe ‘toeter’ bovenop waar het geluid uit komt, zat ter bescherming in een grote doorzichtige plastic zak. Nu heeft ons boefke niet alleen een enorme dozentic, hij heeft ook een flinke ‘zakafwijking’ Hij rent op alle tassen en plastic zakken af die hij ziet en probeert er zo snel mogelijk in te kruipen. Deze zak was lekker groot en voor we het in de gaten hadden zat Boeffie er al in

Waar hij helemaal van uit zijn bol gaat is om in zo’n zak te kruipen en dan achter zijn muizen te jagen.
Nou ja, zo dus:

Voor de veiligheid heb ik gisteravond de opening van die zak toch maar even dichtgemaakt . Hij is tot nu toe altijd bij iedere zak of tas wel net zo makkelijk als hij erin ging, ook weer uit gekropen maar ik wil het risico toch niet nemen dat hij de weg een keer kwijt raakt.

Kijk, onze nieuwe aanwinst:

een oude pathéphone die in ongeveer 1900 gemaakt is

We hebben meteen toepasselijke oude krakende muziek opgezet uit een van de albums met 78 toeren platen

Nu er een hoop onkruid uit de tuin is, komen er piepkleine voorjaarsbloemetjes tevoorschijn die andere jaren verborgen bleven onder dode bladeren en graspollen.

De plek waar mijn toekomstige moestuin komt (ha, wat klinkt dat echt ) is leeg en onkruidvrij. We hadden de taken heel eerlijk verdeeld; Mario heeft de grote wortels uitgegraven zoals de achterste wortel op de foto, en ik de kleintjes zoals dat kleine worteltje dat ervoor ligt .

Zeno is weer helemaal in zijn element. Hij heeft een nieuw, precies passend, doosje waar hij zich met enig gedraai en gepas in kan wurmen . De doos staat zo dat hij in de zon ligt en aan de uitdrukking op zijn koppie te zien ligt hij daar flink te genieten .

Al jarenlang wil ik graag een klein groente- en kruidentuintje. (Het plattelandsvirus gecombineerd met een vleugje ‘back to nature’ heeft me compleet te pakken )
Ik ben graag buiten en geniet zo ontzettend van alles wat buiten groeit, bloeit, nestelt en rondkruipt, dat ik het wel eens jammer vind dat we de ruimte die we hier buiten hebben niet op meer manieren benutten.
Het is dan niet mijn bedoeling om een enorme moestuin te maken waar een overvloedige oogst van af komt die we met geen mogelijkheid ooit opgegeten krijgen. Het moet qua werk natuurlijk ook wel een beetje te doen zijn Wat ik graag zou willen is een klein leuk hoekje waar ik af en toe eens, heel romantisch en nostalgisch, een mandje met eten kan plukken .

Het idee begon steeds levendiger te worden. Want wat zou het leuk zijn als we groentesoep kunnen eten van groenten uit eigen tuin, tussen de middag verse tomaten en sla plukken om op brood te doen, iedere dag aardbeien, en meer van die smakelijke gedachten Dus… dit jaar maken we een klein deel van de tuin vrij waar ik mijn eigen moestuintje ga maken

Gisteren hebben we zaad gekocht, bij de boerenbond natuurlijk

En om helemaal in stijl door moestuin en kippenren te kunnen banjeren heb ik ook een paar heuse echte brabantsgele klompen en een boerenpetje Volgens mij ga ik er komende zomer heel apart uitzien als ik met stok op mijn klompen en piepklein bikinibroekje aan door mijn tuintje strompel

Terwijl Mario het zware voorwerk doet (planten die er nu staan verplaatsen en de grond omspitten) ga ik bedenken wat waar moet komen staan. Dat blijkt nog niet zo eenvoudig te zijn want radijs mag bijvoorbeeld niet naast tomaat, bonen mogen niet naast ui maar weer wel vlakbij bloemkool, tomaat hoor je bij voorkeur naast selderie te zetten etc. Om luizen, mieren en andere schadelijke beestjes uit de buurt te houden komen er enkele soorten ‘hulpplanten’ tussen te staan. Afrikanen, Oost-Indische kers en goudsbloem zouden luizen, wortelvlieg en mieren af moeten schrikken.
Ik ben benieuwd maar ik heb er ongelooflijke zin in

Nu nog een leuk smeedijzeren hek ervoor waar met sierlijke letters ‘Jardin de la Madeleine’ in staat en het is compleet

Kijk eens wat ik vandaag weer voor een apart beest vond: een worm met pootjes:

En er zitten niet alleen pootjes aan, ook hele grote kromme voelsprieten:

Helaas zijn de foto’s niet helemaal scherp. De worm wilde niet stil blijven staan maar zette al zijn pootjes in om in sneltreinvaart er vandoor te rennen. Zelfs een bakje met gladde wand en opstaande rand was geen obstakel voor deze zoveelpoot (het waren er geen duizend maar wel veel). Hier probeert hij te ontsnappen :

Mario heeft hem buiten neergezet waar hij naar hartelust kan rennen Dat zal hij ook wel nodig hebben want volgens mij heeft hij hem bij de kippen losgelaten en die lusten zo’n lekker wormpje wel

Het is de laatste dagen zo’n fantastisch weer dat het een genot is om wat in de tuin te rommelen. Het is zelfs warm genoeg om in een T-shirt buiten te zijn Dit jaar is het plukken van onkruid veel leuker en eenvoudiger dan andere jaren. Dit jaar heb ik hulp! Na het plukken kieper ik al het ongewenste groen zo het kippenhok in en de dames doen de rest. Kippen zijn gek op dabben, spelen en woelen in zand en onkruid. Ze eten er ook van. Vooral al die kleine beestjes en zaadjes die er in zitten vinden ze erg lekker.
Door de hulp hoef ik nu niet meer het overtollige zand uit de wortels te kloppen, dat doen de kippetjes nu Als zij klaar zijn met het vele malen omhoog gooien en uit elkaar trekken van het bergje onkruid dat ze hebben gekregen, is al het zand eruit en kan het zo de kliko in. Truus en Toos vinden het geweldig. De hele middag zijn ze zij aan zij bezig geweest met het scharrelen en pikken in graspollen, mier en paardebloemen.

Tussendoor namen ze even pauze om, uiteraard ook weer gezamenlijk, met de kont omhoog hun eitje te leggen.

Blijkbaar maakt het leggen van eieren flink hongerig. De ene kip is iets sneller in het leggen dan de andere en meteen nadat bij de snelle kip het eitje eruit floepte, ging ze kijken of er nog wat lekkers te snaaien viel bij Voske.

En daarna gingen ze weer flink aan het werk met het volgende bergje onkruid

Groentesoep met extra kruiden blijft een groot succes De groenten, vermicelli, balletjes en andere vulling mag van Zeno achterwege blijven. Het gaat hem vooral om de geur, de bouillon en natuurlijk de extra kruiden.
Eerst gaat hij luid smakkend soepslobberen:

om na het soepslurpen vol genot in de overheerlijke soepwalm heen en weer te rollen

Ook deze keer is het weer likkebaardend lekker:

en soep die zo lekker is krijgt uiteraard ook veel kopjes

Het is geweldig om zo’n enthousiaste eter erbij te hebben. Zo heb je nog eens eer van je keukenwerk Mario zegt ook wel steeds dat mijn soep lekker is maar hij laat het lang niet zo duidelijk merken als Zeno

Ik weet niet hoe het in de rest van Nederland, Europa, de wereld is maar hier is het voooooooorjaaaaaaaaar!!

Het is fantastisch weer, volop zon, blauwe lucht en aangename temperatuur. Zelfs de krokussen die een tijdje geleden zo vrolijk bloeiden, vervolgens helemaal plat geregend werden, zijn vandaag op wonderbaarlijke wijze weer overeind gekomen.

Door de blauwe lucht vliegen continu groepjes vogels:

De kippen hebben vanmorgen in alle vroegte snel hun eitjes gelegd zodat ze de rest van de dag vrij hebben om in de zon te liggen luieren

Voske is in opperbest humeur nu de temperatuur eindelijk ver genoeg boven nul is om weer een badje te krijgen. De afgelopen tijd was de kans op onderkoeling te groot om hem een grote bak met water te geven waarin hij zich doornat kon maken. Nadat hij de hele winterperiode heeft gebedeld om te mogen badderen en zich noodgedwongen in zijn drinkbakje moest wassen, was het vandaag dan eindelijk zover. Van blijdschap is hij wel vier keer achter elkaar in het water gaan spetteren . Hij ziet er nu weer stralend schoon en fris uit.

Kortom: het is voooooooooorjaaaaaaaaaaaaaaaar!

Mario mailde me, zonder dat ik wist dat hij daar mee bezig was, vier ‘raad je plaatje foto’s’. Erg leuk, ik begon natuurlijk meteen te raden Pfff, eentje was toch wel erg moeilijk hoor! Ik ben benieuwd of jullie met dezelfde foto moeite hebben als ik of dat jullie die juist snel herkennen en een andere weer moeilijk vinden.

Veel plezier

Vandaag dacht ik er eindelijk eens een keer aan om foto’s te maken van onze overheerlijke verse krieleitjes als ze gebakken zijn. Helaas kan ik jullie via een foto niet laten proeven hoe ontzettend lekker ze smaken. Maar neem maar van mij aan, of ze nou gekookt worden, gebakken als omelet of als spiegelei, de smaak is elke keer weer verrukkelijk

Mario’s pan met ei:

mijn pan met ei:

Vanmiddag ging Mario ‘even’ vogelvoer halen. Behalve het wekelijkse tasje met allerlei lekkers voor Voske en de kipjes had hij ook een tasje van de fotowinkel bij zich.
Ohhhhh en wat daar in zat….
We hebben nu weer een flitsende camera

De flitser is te gebruiken als gewone flitser en als ‘meeflitser’. Gaaaaaaaf!

Altijd fijn als Mario even boodschapjes doet

Gisteren is het flitslampje van de camera kapot gesprongen. Dat is best wel lastig op momenten dat het schemerig of te donker is om zonder extra flitslicht een heldere foto te maken. Vandaag hoopvol en vol goede moed de fotozaak gebeld om te kijken hoe we dit probleem snel op kunnen lossen. Het goede nieuws is dat het lampje te vervangen is. Daar gingen we natuurlijk ook vanuit want het is zonde om een camera af te danken alleen vanwege een kapot flitslampje.
Het nieuwe lampje wordt er zelfs keurig ingezet. Hoera!
Nou, niks hoera! Die hoerastemming was van erg korte duur. Op de vraag hoelang zo’n reparatie duurt was het antwoord: “drie tot zes weken”. Pardon? Drie tot zes weken om een lampje te vervangen? Het lampje zit achter een afdekglaasje dat met twee kleine schroefjes vastzit. Daar doe je toch geen weken over om dat los en weer vast te draaien? Aangezien wij onszelf nogal handig vinden stelden we voor om het lampje zelf te vervangen maar helaas, de lampjes voor deze camera worden niet los verkocht
Met kloppend hart stelden we tot slot de oer-Hollandse vraag wat de kosten hiervan zijn. Durft die man ook nog te zeggen dat dit €198 kost. HONDERDACHTENNEGENTIG EURO! Om een flitslampje te vervangen!
Pfffffff, dat is wel even slikken hoor. Misschien dat we nu toch maar meteen overstappen op een externe flits. Die stond al langer op het verlanglijstje maar vanwege de gigantische prijzen en het redelijk goede alternatief van de ingebouwde flits hebben we dat steeds uitgesteld. Ik denk dat het nu interessant wordt om eens rond te neuzen hoe de prijzen voor externe flitsers momenteel liggen.

Honderdachtennegentig euro en drie tot zes weken reparatietijd…
Ik vind het ongelooflijk

Op veler verzoek nieuwe foto’s om te raden:
Succes!

1.

2.

3.

4.

5.

Stefan wees gerust, binnenkort weer gewone alledaagse verhaaltjes met foto’s waarbij je niet hoeft na te denken

Daar gaan we weer

Verse raad je plaatje foto’s:

1.

2.

3.

4.

Ze lijken me niet al te moeilijk. Daarom een moeilijkere bonusfoto tot slot :

5.

Hihihi, echt een leuk idee!

We zullen beginnen met niet al te moeilijke voorwerpen:

1.

2.

3.

4.

Carol, koffie en suiker heb ik al gefotografeerd. Nu de koffiefilter nog

Het is weer eens zover; ik ben inspiratieloos. Er wil me niets te binnen schieten om over te schrijven of om te fotograferen.
Het weer is saai, de planten, struiken en bomen zijn kaal en saai en de huisdieren zijn afgelopen week allemaal al aan bod geweest.

Tijd dus voor een verzoekjesronde

Roept u maar

Zeno, onze altijd gezellige vrolijke dikkerd blijft ons telkens weer verbazen met nieuwe humoristische kanten. Zo is hij sinds enkele maanden helemaal hoteldebotel van keukenkruiden. Je kunt geen potje kruiden meer uit het rekje halen of hij komt er miauwend en kwijlend bijzitten in de hoop dat hij daar ook iets van krijgt. Eerst dachten we nog dat het alleen de geur was die hem aantrok maar als hij de kans krijgt eet hij de kruiden ook op. Voor zijn favoriete kruidengesmikkel moeten de kruiden op de grond liggen. Hij geeft die kruiden dan eerst kopjes en vervolgens gaat hij lekker door de kruiden heen rollen zodat alle kruiden goed tussen zijn haren in verspreid komen te zitten. Hiervan krijgt hij een erg apart geurtje, hij ruikt dan naar gekruide ongewassen kattenvacht. Zeno zelf vindt volgens mij dat hij dan een onweerstaanbaar lekker luchtje met zich meedraagt

Behalve kruiden, en vis natuurlijk, lust Zeno ook graag soep. Het maakt hem niet uit of het zelfgemaakte soep is, soep uit blik, oplosbouillon of zelfs de droge bouillonblokjes, hij vindt het allemaal heerlijk. Ook de soort soep maakt hem niks uit, voor hem is iedere soep lekkere soep.
Daarom krijgt Zeno de keren dat wij soep eten natuurlijk ook zijn eigen kleine bordje soep

Vandaag had ik groentesoep gemaakt en om Zeno extra te verwennen kreeg hij er extra keukenkruiden in. Nou, we kunnen zeggen dat dit een heel groot succes was! Na wat soep opgeslobberd te hebben kon hij zich niet meer langer bedwingen en begon hij de soep kopjes te geven. Met zijn ogen dicht om er geen soep in te krijgen rolde hij met zijn hele kop door de soep Met beide wangen onder de groene kruiden en nat van de bouillon keek hij ons blij en dankbaar aan voor dit heerlijke soepie.

Voldaan kwam hij daarna op de bank erbij liggen, uiteraard wel zo dat we erbij konden om hem te aaien want dat ligt toch net even iets lekkerder :

Poehee, wat een drukke dagen.
Beginnen ze zomaar vroeg in de middag al met het WK afstanden in Inzell. Er wordt ook helemaal geen rekening gehouden met de normale dagindeling van de kijkers . Momenteel dus geen tijd om foto’s te maken. Duidelijk een gevalletje van overmacht

Ik houd van pennen. Veel pennen. Ik ben gek op fijne pennen die lekker in de hand liggen en soepel schrijven. Bergen pennen heb ik gekocht of gekregen en altijd heb ik wel een mand met pennen op mijn bureau.
Voor mij bestaan er drie categorieën pennen: goedkope plastic ‘wegwerppennen’ die ik uiteraard zelden weggooi , duurzame (merk)pennen die wel mooi zijn maar niet superheerlijk schrijven en echte pennen die ik niet meer wil missen.

Vulpennen die voorzien zijn van een opzuigsysteem waarmee je zelf je pen kunt vullen met inkt uit een inktpot, hebben altijd mijn voorkeur gehad. Het vullen van het inktreservoirtje is bijna een sacrale magische handeling. Net zoals je je vulpen nooit uit hoort te lenen, hoor je het vullen ook altijd zelf te doen.
De combinatie van nauwkeurigheid om de punt van de pen precies goed in de inkt te houden zodat je zoveel mogelijk inkt opzuigt zonder luchtbellen te krijgen en vooral zonder de hele punt te verzuipen in de inkt en het in het juiste tempo draaien aan het zuigsysteem, is een intiem moment tussen pen en mens. En dan die eerste kriebels met de versgevulde pen, het zachte contact tussen punt en papier waarbij je voelt dat de inkt weer door de pen stroomt, oh, heerlijk!

Kijk, een toetsenbord is fijn, praktisch en je kunt er razendsnel teksten mee vastleggen. Maar er gaat gewoon niets boven een fijne, mooie, goede, zelf gevulde vulpen .

Moet je zien hoe het er in Friesland uitziet! Deze foto’s mailde Hillie me vanmorgen:

Er ligt daar meer dan 40 centimeter sneeuw!

En zo ziet het er in Brabant uit:

Geen vlokje sneeuw te bekennen.

Onvoorstelbaar hoe groot het verschil is tussen het noorden en het zuiden van Nederland. De weersverwachting geeft aan dat het ook in het zuiden zal gaan sneeuwen. Ik ben benieuwd of we hier ook zo’n dik pak sneeuw krijgen . Misschien moeten we voor de zekerheid de sneeuwkettingen maar vast opzoeken en voldoende proviand inslaan. Je weet immers nooit

Terwijl ik net vanuit de behaaglijk warme kamer naar buiten keek, zag ik dat er een struikje in bloei aan het komen is. De takken zitten vol kleine rode knoppen die elk moment open kunnen gaan. En dat in deze koude gure dagen