Madeleine's foto-weblog

Vandaag kreeg ik mail van Robert, een gepensioneerde majoor van de US air force uit Georgia, Amerika. Het is niet te geloven maar het blijkt dat zelfs daar iemand mijn site en log bekijkt In die mail zat deze prachtige foto bijgevoegd. Een bluebird die hun tuin bezoekt:

Ook bijgevoegd deze hilarische foto van hun katten, genietend van hun dagelijkse wandeling op de loopband

Is internet niet een fantastisch medium, dat je zomaar van iemand die je niet kent en die aan de andere kant van de wereld woont een aardig mailtje met prachtige foto’s krijgt

Especially for the readers abroad I have translated the above text so they won’t have to feed it to a webtranslater

Isn’t internet fantastic?

Today I received an e-mail from Robert, a retired major of the US air force living in Georgia, USA. It’s unbelievable but it seems that even there someone visits my site and log This beautiful photo was attached to the mail. A bluebird visiting their garden.

Also attached this hilarious picture from their cats, enjoying their daily walks on a treadmill

Isn’t internet a fantastic medium, you can get a friendly mail with nice pictures from someone you don’t know and who lives at the other site of the world

Wat is het heerlijk fantastisch zonnig weer!

Voske vindt de zon te warm. Hij zit met deze temperaturen liever in de schaduw. Gisteren heb ik een schot tegen de ren gezet zodat hij nu in zijn hele ren uit de zon zit. Mede door het gemis van een deel van zijn veren, kan hij zijn lichaamstemperatuur niet zo goed op peil houden. Gelukkig hebben we een heel effectief middel om hem te helpen: de plantenspuit Als ik zie dat hij last krijgt van de warmte geef ik hem een verfrissende douche met de plantenspuit. Voske vindt dat geweldig. Als de ene kant nat gesproeid is, draait hij om zodat ik ook zijn andere kant kan sproeien.

Na zo’n douche ziet hij er weer fris en fruitig uit :

Al heeft hij de ren nu voor hem alleen, hij komt nauwelijks op de grond. De nieuwe dikke tak is zijn favoriete plekje. En zijn kistje natuurlijk! Bij alle enge of vreemde geluiden verstopt hij zich razendsnel in zijn kistje. Het is een ideale schuilplek.
Gisteren zat hij even op de stenen. Natuurlijk heb ik daar snel een foto van gemaakt want wie weet hoe lang het weer duurt voordat hij daar zit:

Elk jaar vinden we wel ergens in de tuin een plek waar een vogelnest zit. Zo ook dit jaar

Onder de eerste rij dakpannen zit een mussennest. Het nest zelf is niet te zien maar de hele dag vliegen pa en ma mus heen en weer op zoek naar eten voor hun kroost. De eitjes zijn enkele dagen geleden uitgekomen en we kunnen de kleine vogeltjes horen piepen als ze de volgepropte snavels van hun ouders zien.

In de bospest zit een merelnest. Daar zijn nog geen andere geluiden te horen dan die van de eigenaars.

In de hangberk hebben zoals elk jaar twee duiven hun nest gebouwd.

Waarschijnlijk zullen er ook in de winterjasmijn ergens een of meer nesten van mussen verborgen zitten. Ik heb nog niet kunnen ontdekken waar ze zitten, ik wil de nestelende vogeltjes niet onnodig bang maken met zoeken tussen de takken. Het is daar echter zo vreselijk druk dat het bijna niet anders kan dan dat ook daar genesteld wordt.

Eten is er hier in overvloed. We voeren de vogels regelmatig zodat ze niet zo ver van huis hoeven om aan voedsel te komen. Wat ontzettend leuk is om te zien, is dat sinds enkele dagen een paar mussen ontdekt hebben dat ze door het gaas van de ren van de kippen en Voske kunnen. Nu eten ze daar gezellig mee van al het lekkers. Ze scharrelen tussen de kippen door en bij Voske eten ze mee uit zijn bakjes op de voerplank. Dat is weer eens wat anders dan een bende muizen die mee-eten

De planten in mijn kleine moestuintje worden langzaam maar zeker herkenbaar. Het loof van de worteltjes ziet er nu al uit als wortelloof

Het hardste groeien de radijsjes.

De piepkleine slaplantjes lijken met een beetje goede wil ook al op sla.

De lupine die ik een paar dagen geleden liet zien, krijgt steeds meer bloemen Het begint een flinke plant te worden

(Deze staat natuurlijk niet in het moestuintje )

Wildemanskruid is een van de (vele ) planten in de tuin waar ik helemaal weg van ben. De plant bloeit uitbundig maar na de bloei begint de pret eigenlijk pas. Dan verschijnen er zaden met leuke pluizige staartjes, een beetje vergelijkbaar met de manier waarop paardebloemen veranderen na het bloeien. Alleen blijven de pluizige zaadbloemen van de wildemanskruid weken staan. Die pluizige bollen zijn heerlijk zacht. De pluisjes zitten zo stevig vast dat je zonder ze te beschadigen met je handen er doorheen kunt bewegen om die zachte kriebelige staartjes te voelen

Niet alleen de bloemen en zaadbloemen zijn mooi, ook die losse zaadjes zien er schitterend uit. Een oude foto van die zaden die ik ter illustratie van mijn fotosite afgeplukt heb:

Pas geleden liet ik de rode blaadjes zien die aan de bospest zaten. Nu zijn al die rode blaadjes verdwenen en staat de struik volop in bloei. De witte bloesem gaat later over in besjes waar de vogels gek op zijn.

Eergisteren schreef ik dat veel planten dikke knoppen hebben die elk moment open kunnen gaan. De eerste lupinen zijn ondertussen al open

De ridderspoor is ook al een eind op weg

Bij het vingerhoedskruid is te nu zien welke kleur ze zullen gaan worden.

Voske vermaakt zich opperbest in zijn gerenoveerde woning. Nu de tak die schuin door zijn hok loopt een paar maten dikker is, kan hij er heerlijk ontspannen op zitten. Als je hem in die houding ziet zitten is het net een duif

Hij kan je nog steeds heel lief en aandoenlijk aankijken:

Zijn ‘atoombunkerkistje’ is al een favoriete plek geworden. Regelmatig spelen we samen verstoppertje. Als echte moeder speel ik het hele spel mee en roep vol verbazing: “Waar is Voske nou? Voske, waar ben je dan?” (Nooit gedacht dat ik op mijn leeftijd nog eens verstoppertje zou spelen met een jonge kauw )

Gelukkig is hij zo lief om me een beetje te helpen als ik hem echt niet kan vinden Om de paar seconden steekt hij zijn koppie onder de rand uit om te kijken of ik wel op de juiste plek aan het zoeken ben.

De lente is in volle gang en dat betekent dat de eerste tuinplanten in bloei komen!
Yeah

Op dit moment zijn er vooral heel veel dikke knoppen die nog open moeten gaan maar enkele planten brengen al kleur in de tuin.
Natuurlijk is bieslook één van die vroegbloeiende planten.

Deze laat ik bewust in bloei komen voor het zaad en omdat ik het zo’n schitterende bloemen vind. Met de zaden van deze plant kan ik de hele periode dat bieslook buiten groeit, voldoende zaaien om de komende maanden op te eten. Ook droog ik veel stengels en vries behoorlijk wat in zodat we ook in de winterperiode bieslook uit eigen tuin hebben

Voordat Mario gisteren het gras maaide kon ik nog net een foto maken van de bloemen die erin groeien. Na de gele paardebloemen van enige tijd geleden, staat het nu vol met boterbloemen.

Bij de pieris, je weet wel, ‘die ene struik met die rode blaadjes die daar voor staat’ zijn de rode blaadjes nu geelgroenig. Nog steeds ziet de struik er lekker vrolijk uit.

Ik geniet weer met volle teugen van ons tuintje

Er ging toch wel behoorlijk wat meer tijd inzitten dan we dachten maar nu is Voske’s home toch echt nagenoeg af. Alleen nog het afdek-latje en de deur van het binnenhok beitsen en zijn schoongewassen raam terugzetten en dan kan meneer terugverhuisd worden.

Op de grond staan aan de ene kant allerlei plantjes waar hij komende tijd fijn de blaadjes vanaf kan pulken

Aan de andere kant ligt gras

Ook zijn er extra takken om te klimmen en heeft hij een nieuw (zeer stevig) kistje waar hij in kan schuilen

Zo ziet zijn onderkomen er nu uit:

En dat allemaal voor een aangewaaide gewonde kauw
Maar ja, dit is natuurlijk niet zomaar een kauw, we hebben het hier wel over Voske

We hebben geen waakhond maar een waakkat.

Hoewel, eigenlijk is het meer een slaapkat want dat hij nou zoveel wakker is kun je van boefke niet zeggen Toch waakt hij goed en hoort hij ieder geluid (hij is immers altijd alert en voorbereid op de theoretische mogelijkheid dat er heel misschien ergens iets lekkers te halen valt).

Als je hem zo ziet gapen kun je er met een beetje fantasie ook een grommende leeuwachtige in zien die zijn territorium bewaakt:

En dit lijkt dan wel op slaperig lui uitrekken. Maar in werkelijkheid kan het goed zijn dat hij zijn spieren oprekt om zijn lijf continu in opperste staat van paraatheid te hebben, de hele tijd klaar om mogelijke inbrekers aan te vallen.

Ja, we voelen ons erg veilig met onze waakkat in huis

Het nieuwe kippenhok is klaar! Zo ziet het geheel er nu uit:

Tijd om het schuifje naar de andere kant open te maken en te kijken wat de dames er van vinden. Toos gaat als eerste op onderzoek uit.

De nieuwe stammetjes vallen zeer in de smaak. Ze beginnen meteen in de stronken te pikken op zoek naar insecten en andere lekkernijen.

Beide kanten van de ren zijn nu nog open maar ze vinden het nieuwe deel zo interessant dat ze nauwelijks meer in hun oude ren zitten. In het nieuwe deel zitten natuurlijk meer insecten en zaden in de grond, de andere kant hebben ze al leeggegeten de afgelopen maanden.

Het enige dat er nog moet gebeuren is wat lekkere sappige onkruidplantjes erin zetten die ze vervolgens in twee dagen tot en met de wortel opvreten

Komende dagen gaan we Voske’s deel schoonmaken en bijwerken waar nodig. Sommige stukken hout hebben dringend een extra laag beits nodig en als de alles opvretende en slopende kippen er niet meer komen, kunnen er weer planten en gras in. Voske vermaakt zich nog prima in zijn oude ren. We hoeven ons dus niet te haasten met het mooi maken van zijn kooi. Nog een paar dagen en hij heeft een prachtige eigen plek heeft waar weer gras, plantjes en struiken groeien

Een maand geleden liet ik een foto zien van een boom die we “lichtelijk ingekort” hadden. Die boom werd te groot en groeide jaarlijks zo vreselijk hard dat hij eruit moest. Om niet de grote diepe wortels uit de tuin te hoeven graven, besloten we die boom af te zagen. Komende zomer een plankje erop timmeren waar een pot met leuke planten op kan en de afgezaagde stam zou omgetoverd worden in een plantenstandaard .

Kijk nou eens hoe prachtig die stam uit begint te schieten:

Overal komen jonge scheuten uit de stammen. De meeste takjes hebben groene bladeren maar er zitten er ook enkele tussen met schitterende rode blaadjes.

Dit gaat een pracht van een bebladerde plantenstandaard worden!

Het nieuwe onderkomen voor de kippetjes schiet goed op. Het grondwerk is klaar, de achterkant is bespannen met gaas en staat er al. De voorkant met het deurtje ligt nog op de grond maar is ook al voorzien van gaas.

Ook het schuifje om van buiten het binnenhok in te gaan zit er in. Straks gaat het andere schuifje natuurlijk dicht, anders komen de kippen en Voske nog bij elkaar

Wie weet lukt het om het hok vanavond grotendeels klaar te hebben.

Voske heeft sinds hij in zijn noodhok zit een persoonlijke lijfwacht gekregen. Zeno houdt de kooi goed in de gaten zodat er niks met Voske kan gebeuren.

Wat is boeffie toch ontzettend lief en zorgzaam

Zo, wat was het gisteren gezellig!
Stefan, friet, aardbeien met slagroom, een harddisk, wat wil een mens nog meer

Nu even een dagje bijkomen en een beetje CSI kijken

Als het weer een beetje meezit wordt komend weekend van deze latten en balkjes een nieuw kippenhok getimmerd

…dansen de muizen in de ren

Het is volle bak in de ren. Overal waar je kijkt zie je muizen.

Hoppa, nog een muis

en nog één

Ja hoor, kom jij er ook maar bij. Er is eten genoeg.

Olé, nog twee knagertjes

Toe maar jongens, hoe meer zielen, hoe meer vreugd

(Ik mag het niet hardop zeggen maar ik vind eigenlijk dat ze er heel lief uitzien )

Aiaiaiai, ik denk dat ik erachter ben hoe Voske zijn staartveren is kwijtgeraakt. Het ziet er naar uit dat Truus de boosdoener is. Gisteren zag ik hoe Truus bovenop Voske dook nadat hij een van zijn prachtige buiklandingen op de kippen maakte

Nadat ik dat gezien had wilden we Voske en de kippen uit elkaar halen voordat ze hem nog meer schade toe kon brengen, maar hoe doen we dat en waar laten we die beesten dan?
Gelukkig stond Voskes oude kooi er nog (niks opruimen heeft echt voordelen ) Hoewel de kippen veel makkelijker te vangen zijn dan Voske, konden we hen niet in het kleine hok zetten omdat zij een binnenhok nodig hebben. Het meest praktische zou zijn om Voske terug in het oude hok te zetten totdat we een definitieve oplossing hebben verzonnen, alleen is Voske niet tam en snel in paniek. De beste oplossing had dus het grootste obstakel: hoe vangen we Voske? Het zou kunnen met een schepnet maar dat hadden we natuurlijk niet en alle winkels waren dicht. Gelukkig hebben we wel een hoop rommeltjes en is Mario creatief . Van elektriciteitspijp, tape, een oud T-shirt en een bundeltje tiewraps werd een vrolijk gekleurd schepnet gemaakt :

Daarmee was het een koud kunstje om Voske te vangen en zonder dat hij verdere schade opliep terug te verhuizen naar het oude hokje waar het ooit allemaal begon.

Hij zit nu weer als vanouds op zijn steen rond te kijken.

Komende week is er werk aan de winkel. Het plan is om een nieuw hok voor de kippen te maken. Als de kippen uit de huidige ren zijn kan Voske daar weer in want hij krijgt natuurlijk de grote hoge ren

En dan te bedenken dat we vorig jaar op advies van ‘de kenners’ die kippen hebben gekocht om Voske gezelschap te houden. Want: “Krielkippen en een kauw gaan prima samen, voor je het weet zijn ze dikke vrienden”. Nou, hier niet dus .

Tjongejonge wat een gedoe allemaal