Madeleine's foto-weblog

Vrijdag was het zoals gewoonlijk weer visjesdag.
Dat betekent dan weer automatisch dat vrijdagavond uitbuikavond is

Eén van de bospest boompjes is doormidden aan het splijten. Vrijwel de gehele stam is in de lengte open gebarsten en er hangen grote klodders hars aan.
Best wel bijzonder

Vers uit eigen tuin

Zelfs een blad van een aardbeienplant heeft een herfstige metamorfose ondergaan:

Een paar keer per dag voeren we de lokale vogeltjes. Achter in de tuin, in de winterjasmijn, wonen momenteel zo’n 45 mussen. In de boom in de voortuin zit een koppeltje tortelduiven en ondertussen is er een tweede paar vlakbij komen wonen. Daarnaast zitten er natuurlijk volop merels en kauwen en nu het eerste vetbolletje hangt komen de standaard wintervogeltjes ook mee-eten.

Naast al die bekende vogels zat er pas geleden een onbekende tortelduif te eten. Het beestje zag er niet gezond uit en vloog ook niet weg als we in de buurt kwamen. De houding en de uitgezette veren deden erg denken aan een bekende, besmettelijke en dodelijke duivenziekte.

Mocht die duif echt ziek zijn dan konden we weinig voor hem doen. Bij Voske en Gerrit zetten kon in verband met de besmettelijkheid niet. Terwijl we het vogeltje bekeken overlegden we wat de beste oplossing was.

Ineens wandelde de tortelduif een paar pasjes van ons vandaan en vloog vervolgens zonder problemen de lucht in

Geen idee of de duif echt ziek is of dat hij alleen even een dipje had. In ieder geval had hij even lekker gegeten

Spooky houdt van zon en warmte. Dit weer vindt ze maar frisjes. Een lekker warm zacht dekentje waar ze helemaal in kan kruipen biedt uitkomst

Vandaag een rustdag dus nog maar een keer een nieuwe DoZeno foto

En met een kleine aanpassing lijkt een recente foto van Zeno in zijn nieuwe doos zomaar een foto van Zeno ‘uit den ouden doosch’

Bijna alle bloemen in de tuin zijn hier nu uitgebloeid. Ook in deze staat zijn ze nog prachtig om te zien

Het heeft even geduurd maar ze zijn er weer: leuke jonge muisjes. Recht uit het nest dus nog prima tam te maken. Jonge muizen doen het ook altijd leuk als verjaardagscadeautje voor de kinderen. Neem zoveel je wilt, we hebben er voldoende

Kortom: we hebben dus weer een flink muizennest onder het binnenhok van de kippen Niet echt een verrassing. Zogauw er bij Voske meer dan twee bakjes gemalen pinda’s per dag doorheen gaan, voelen we voortaan de bui al hangen. Ook nu troffen we weer een groot nest aan. De lefgozers hadden zelfs een nest proberen te maken in het bakje met muizengif.

De aanval is ondertussen weer ingezet door ‘Muizenvanger Mario’. De score van gisteravond: naast die 17 jonkies 8 volwassen muizen.

De prachtig gekleurde bloemen zijn een handje geholpen om deze mooie uitgesproken kleuren te krijgen. Logisch natuurlijk want dit is geen kleur die deze bloemen van zichzelf hebben. In de stengels is goed te zien dat ze met hun voeten in een verfbadje hebben gestaan.

Die verf is via de nerven door de hele bloemen verspreid. Zo zijn ook de blaadjes mee gekleurd. Vooral op de onderkant is nauwelijks nog groen te vinden:

Om de pret te verhogen kleurt het water in de vaas ook gezellig mee zodat er toch weer één geheel ontstaat

Dat die verf nauwelijks van je handen te krijgen is, is een extraatje dat je er gratis bij krijgt

Hoewel ze niet ‘puur natuur’ zijn (maar behoort de mens niet ook tot de natuur en zijn deze bloemen daarom toch weer wel ‘puur natuur’?) vind ik ze schitterend!

Ik blijf genieten van al die verschillende kleurtinten.

Alweer ben ik verwend met mooie bloemen
Deze keer bloemen in bijzondere kleuren: heel erg blauw en heel erg roze. Zoals elke keer kwam ook vandaag Boeffie ‘helpen’ bij het maken van de foto’s .

De kleuren zijn schitterend! Elke bloem is weer anders en elk blaadje per bloem verschilt weer van de andere blaadjes.

Ik heb weer veel moois om van te genieten!

Na een badje gaat Voske altijd uitgebreid zijn veren poetsen en opnieuw in de plooi leggen. Acrobaat die hij is, doet hij dit balancerend op zijn tak. Meestal lukt het hem zonder er af te vallen

Vanuit ieder gezichtspunt horen zijn staartveren goed te zitten:

Sinds hij zijn bunkerkistje heeft waar hij in wegkruipt als hij ergens van schrikt, beschadigt hij zijn veren niet meer en heeft hij voor het eerst een paar heuse echte staartveren gekregen!

Ook zijn rug krijgt volop aandacht. Daarbij ziet hij er wel een beetje onthoofd uit

De gehavende vleugel krijgt het meeste aandacht:

Als alle veertjes weer keurig op de juiste plek zitten schudt hij, geheel naar de mode van dit moment, ze in zijn favoriete model: de ‘out of bed look’

Het is heerlijk buiten. Het is zelfs spetterend mooi weer !

Na zo’n verkwikkend badje gaan een paar natgespetterde meelwormen er wel in

Omdat het alweer zolang geleden is

Dit is momenteel zijn favoriete doosje. Een doos met pootventilatie

Hoewel dit ook erg aantrekkelijk is:

Twee maanden geleden schreef ik al over onze enige en daarmee allermooiste zonnebloem uit de tuin. Twee maanden lang heeft hij volop gebloeid en voor prachtige bloemen gezorgd. Onvoorstelbaar eigenlijk hoeveel bloemen er aan één zonnebloemplant kunnen groeien!
Wat erg mooi is, is de hoeveelheid stuifmeel die in de bloemen zit. Zelfs op de bovenste bladeren zitten de gele korrels:

Nu is de plant eindelijk uitgebloeid. De allerlaatste bloemetjes waren maar enkele centimeters groot. Ondanks dat die bloemen zo klein waren, zijn ze schitterend om te zien

Het gaat goed met Voskes eigen kweek. Dacht ik eerst nog dat er alleen één mannelijke plant stond, zag ik enkele dagen later ineens ook vrouwelijke bloemen. Nadat ik wat beter keek zag ik dat er drie planten bij elkaar staan waarvan er twee vrouwelijk zijn. Geen wonder dat hij het zo naar zijn zin heeft en flink van die planten eet

Gerrit heeft de hoop op een eigen tuintje opgegeven. Bij hem schiet het ook niet op omdat ik telkens de plantjes eruit trek. Het onkruid rond zijn bakje met zaad groeit zo hard dat het zijn bakjes met eten en water overwoekert. Aangezien hij zo slecht ziet moeten zijn bakjes wel eenvoudig te vinden en bereiken zijn. Gerrit vindt het niet zo’n ramp dat ik zijn plantjes telkens weghaal; hij gaat gewoon in Voskes tuintje zitten

Zo zien Truus en Toos er nu uit, al weer redelijk in de veren maar nog wat bleekjes:

De kip die weer eitjes legt (de voorste) heeft de rode kleur al weer terug in lellen en kam. Toos, die met alles wat trager is, is die rode kleur tijdelijk kwijt. Haar kam en lellen zijn licht roze en worden pas weer rood als ze gaat leggen. (Best leerzaam hè, zo’n log )

Truus legt Toos hier uit hoe ze dat eieren leggen aan moet pakken maar Toos lijkt het niet helemaal te begrijpen: