Voor Voske mag de vorstperiode nou onderhand wel afgelopen zijn. Zijn grootste hobby, na het eten van meelwormen natuurlijk
, is een paar keer per dag lekker uitgebreid badderen. Hij beperkt dat niet tot een beetje wassen en zijn veren in de plooi leggen maar hij dompelt zich zo diep mogelijk onder en spettert net zo lang tot hij doornat is. Zolang de temperatuur overdag dicht bij het vriespunt blijft krijgt hij vanwege het gevaar voor onderkoeling daarom geen badje. In tegenstelling tot de ‘echte wilde’ vogels die zo slim zijn om nu niet in de waterbakjes te gaan, wil Voske dat maar niet inzien.
In de dagen dat het overdag vroor legde hij zich er bij neer. Nu niet meer. Sinds gisteren hopt hij op en neer tussen de drie drinkbakjes in de ren in een poging zichzelf zo nat mogelijk te maken. Met een extra bakje drinkwater wilde ik zorgen dat ze ook schoon water hebben om te drinken. Na zo’n wasbeurt is het restje water dat overblijft niet echt (of beter gezegd: echt niet) lekker schoon en fris meer. Voske vond dat een geweldig goed plan: nóg een minibadje om zich te wassen 
Net als Voske hop ik nu dus ook regelmatig op en neer tussen de drinkbakjes om ze weer met schoon water te vullen 
Op de momenten dat ik er bij ben gaat hij braaf, lief en onschuldig in zijn kistje zitten:

Zo gauw ik binnen ben zie ik via de camera hoe hij meteen een nieuwe hopronde langs de net gevulde bakjes inzet.
Gerrit vindt het allemaal best, zoals hij eigenlijk altijd alles wel best vindt. Hij heeft een fijn beschut plekje waar hij uit de wind zit. Als hij wil kan hij van daaruit met zijn goede oog de hele omgeving in de gaten houden. Wil hij rust dan draait hij de andere kant op en ziet of hoort hij niks meer 