Madeleine's foto-weblog

De mooie sierlijke gevlekte duif lijkt het nog steeds goed naar zijn zin te hebben hier. Hij heeft ondertussen zelfs Voske’s oude kistje, dat we voor hem tegen de muur hebben gehangen, bewonderd.

Nou heb ik in mijn leven natuurlijk wel eens gehoord over kistkalfjes maar dat er ook zoiets als een kistduif bestaat is nieuw voor mij

De duif –als hij nog even blijft zullen we toch echt een naam voor hem moeten verzinnen- zit overdag regelmatig in het kistje. Slapen doet hij echter nog steeds op één van de vensterbanken boven (wat de katten erg interessant vinden ).

Sinds enkele dagen bivakkeert er een nieuwe vogel in onze tuin. Deze keer niet een soort die we gewend zijn om tegen te komen op de voerplaats. Nu hebben we bezoek gekregen van een duif met een tekening die we hier nog niet eerder gezien hebben. Het is werkelijk een prachtexemplaar om te zien:

Dit gevlekte duifje is niet schuw en vliegt ook niet weg als we in de buurt komen. De tekening in zijn veren is symmetrisch en de manier waarop hij zijn poten optilt bij het lopen is zo elegant, dat het meer doet denken aan een sierduif dan aan een ‘gewone wilde’ duif.

Aan zijn gedrag te merken is hij duidelijk gewend aan een til om de nacht door te brengen. Bij gebrek aan zo’n gezellige duiventil heeft hij afgelopen dagen de vensterbank uitgekozen om te slapen. Omdat hij zo tam lijkt vermoeden we dat hij de weg naar huis ‘een beetje kwijt’ is geraakt. Aangezien hij niet geringd is hebben we geen idee waar hij vandaan komt, thuis hoort en of er mensen zijn die hem missen.

Overbodig natuurlijk om te melden dat we helemaal weg zijn van dit grappige beestje We hebben hem allerlei soorten voer voorgezet om te kijken wat hij allemaal lekker vindt. Overdag zit hij dan ook vooral in de buurt van het eten en drinken .

Vanmiddag hebben we Voske’s oude kistje tegen de muur gehangen zodat hij daar in kan als hij een beschut plekje wil om te slapen.
Gelukkig heeft hij geen verwondingen, is hij gezond en kan hij goed vliegen (als hij dat wil tenminste, tot nu toe beperkt hij het vliegen tot op en neer vliegen tussen vensterbank, dak en de plek waar het voer ligt). We hoeven hem dus geen onderdak te geven, hij kan weg wanneer hij wil. Tot nu toe lijkt hij nog geen aanstalten te maken zijn oude of een nieuw onderkomen te zoeken.

Begin van het jaar kondigde ik al aan dat we willen verhuizen. Erg veel schot zat er nog niet in maar nu zijn we dan eindelijk echt begonnen met het eerste voorzichtige -maar wel enorm serieuze- kijken
De regio waar we heen willen is ondertussen alweer veranderd, dachten we eerst aan Friesland of de rand van de Veluwe, nu is dat het bovenste randje van Limburg

Stap 1 is natuurlijk het kijken op huizensites. Alles wat interessant lijkt bekijken we daarna via Google Earth. Dat is echt een uitkomst! Veel huizen die na het lezen van de makelaarsbrochure ons hart nog sneller lieten kloppen, blijken dan af te vallen omdat ze gelegen zijn aan een drukke weg, spoor, snelweg of industrieterrein. Vaak ook zijn de foto’s van de huizen zo schitterend dat je bijna vergeet om je af te vragen waarom die foto’s zo strak gecropt zijn Via de luchtfoto’s kom je er dan achter dat bijvoorbeeld de varkensstal van de buurman, uiteraard goed gevuld, zo ongeveer tegen het te koop staande huis aan staat.

Na die schifting blijven er gelukkig toch nog wel enkele interessante panden over die meegaan naar de derde ronde: het langsrijden, bekijken van de buitenkant en omgeving. Gisteren hebben we een rondje gereden langs de huizen die nog op het lijstje stonden. Twee daarvan bieden zoveel mogelijkheden en hebben zoveel pluspunten dat ze op de nominatie komen voor ronde vier: contact opnemen met de verkopende makelaar voor meer informatie en, als ook dat positief uitvalt, bezichtiging.

In de omgeving van het eerste huis voelden we ons meteen al thuis:
Veel kraaien:

Zelfs fazanten:

En naast het huis berken mét vogelnesten!

In de omgeving van het tweede huis zagen we ganzen en eenden, ook leuk:

Zelfs de zonsondergang net over de Limburgse grens is mooi.

Ik heb er gewoon kriebels van in mijn buik