Madeleine's foto-weblog

Vorig jaar hielpen we kale krielkip Truus de winter door met een zelfgemaakte verwarming in het binnenhok. (zie zie hier en en hier )
Dat werkte prima, hoe hard het ook vroor, binnen bleef het een graad of tien boven nul. Uitgerekend deze week, nu het ineens winter geworden is, heeft die verwarming het begeven. Bij gebrek aan ‘spulletjes’ om nog zo’n ‘stukje huisvlijt’ te maken, hebben we een heuse echte mini-radiator voor de kippetjes gekocht

(het is gewoon onmogelijk om hier binnenshuis een foto ergens van te maken zonder dat Zeno zich ermee bemoeit)

Die radiator hebben we in het binnenhok gezet en aangesloten op de thermostaat die gelukkig nog wel naar behoren werkt:

Al snel gingen beide dames een kijkje nemen:

In een heerlijk verwarmd binnenhok gingen ze vanavond op stok:

Hoe koud het buiten ook wordt, zij zullen niet wakker blijven van de kou

Ineens is het winter. Hoewel deze kou voor mij niet zo nodig hoeft, vind ik het wel prachtig om te zien hoe elk plantje, blaadje en sprietje in de tuin verandert door dit weer. En natuurlijk kan ik het dan niet laten om even een paar foto’s daarvan te maken.

Helemaal grappig is dat er zelfs jonge scheutjes uit een vetbol komen (zouden daar dan kleine vetbolletjes uitgroeien?). Zelfs die twee kleine sprietjes zijn nu bevroren:

De ene dag schijnt de zon zo uitbundig dat je een zonneklep nodig hebt:

De andere dag stormt het en wil je alleen maar ongestoord op een lekker warm plekje liggen slapen:

Fantastisch wat je allemaal af kunt lezen aan het gedrag van dieren. Zo zie je aan Zeno bijvoorbeeld precies wat voor weer het is

Ze zijn veel lekkerder dan ik dacht!

Ik ben al op de helft

Ik vind dit echt een topwinter tot nu toe! Heerlijk weer, warm genoeg om zonder jas naar buiten te gaan en zelfs de ramen kunnen urenlang open blijven zonder dat het te koud wordt. Om het genot compleet te maken schijnt de zon vandaag overdadig.

De vier houtduiven die hier rondzwerven reageren op dit zachte weer door elkaar druk en luidkeels het hof te maken. Een fotootje van drie van de vier, de vierde vloog net buiten beeld en nummer drie, die een oogje op haar heeft, vliegt er snel achteraan:

De winterjasmijn heeft nogal te lijden onder de alsmaar toenemende groep mussen (ondertussen ver boven de vijftig ) die in deze struik woont. Het gedeelte waar de mussen verblijven, vanaf zo’n anderhalve meter boven de grond, is behoorlijk kaal geworden. Er komen eigenlijk alleen nog maar bloemen en blaadjes in het onderste gedeelte en in enkele sprieten bovenin. Eén van de bovenste bloemetjes:

Wat een heerlijke winter, zo mag het van mij wel blijven tot de lente begint

Het zal onderhand wel duidelijk zijn; ik ben gek op de natuur en dan met name op bosgebieden. Welk bos je ook bezoekt, of het nou groot is of slechts een klein randje, of er overwegend loofbomen of naaldbomen staan of dat het een gemengd bos is, er zijn altijd schitterende dingen te zien. Eigenlijk is het enige wat je hoeft te doen stilletjes rondkijken en genieten. En laat ik uitgerekend daarin nou heel erg goed zijn .

Prachtig toch?

Heinz heeft ons verlaten
Afgelopen weekend reageerde hij ineens nauwelijks nog op de buitenwereld. De hele dag zat hij stilletjes in het kistje, zonder te willen eten of drinken. We besloten het een dagje aan te kijken en als het daags erna niet verbeterd zou zijn, hem mee naar de dierenarts te nemen. Zo ver is het niet gekomen, de volgende ochtend was hij dood.

Spooky is een kat die enorm houdt van verschillende soorten geuren. Zo kan ze volledig uit haar bol gaan bij het ruiken van menthol, pepermunt of shag. Nou kocht ik laatst eens een doosje nachtrustthee om uit te proberen of je daar nou werkelijk slaperig van wordt. Natuurlijk werkte het niet En al zou het werken dan nog is slapen na het drinken van die thee hier onmogelijk. Spooky vindt deze thee namelijk zo onweerstaanbaar lekker ruiken dat ze er helemaal hyper van wordt. Het gebruikte theezakje neemt ze in haar bek mee om er luid spinnend aan te likken en overheen te liggen rollen. Maar het ultieme genot voor haar is toch wel als ze het lege –hevig geurende- doosje van de theezakjes krijgt. Om zo volledig en intens mogelijk de geur op te nemen, duwt ze haar kop er zo diep mogelijk in.

Vaak doet ze dat zo stevig dat ze flink met haar kop heen en weer kan schudden zonder dat het doosje eraf valt

Daarna begint het snuffelen en snuiven weer waarbij ze al bijtend het ondertussen natgekwijlde doosje begint te versnipperen.
Vervolgens gaat ze op het karton liggen rollen.

Wanneer ze eindelijk moegespeeld is berg ik het gehavende doosje en alle grote snippers op in een geurdichte(!) la zodat ze er nog dagenlang overdag mee kan blijven spelen. Doe ik dat niet dan gaat ze ’s nachts vrolijk door met luidruchtig genieten van het theedoosje en komt er van onze nachtrust weinig terecht