Madeleine's foto-weblog

Zit je net lekker in bad, krijg je ineens razende honger.

Gelukkig is vader met een snavel vol meelwormen vlakbij

En jawel, het is hem echt! Tot mijn grote plezier is de vader van Kuifjes kroost het hele schuwe en altijd droevig kijkende mannetje (de denker volgens HWO).

Hij heeft zich ontpopt tot fantastische zorgzame vader. Het schuwe is hij sinds hij voor de jonkies zorgt kwijt en hij schooit al net zo fanatiek (en met net zoveel succes ) bij de achterdeur als Kuifje.

Tja, wat voor vogels zouden het zijn?

Gelukkig biedt de telelens uitkomst

En hier zijn ze dan !

Zoals verwacht verblijven ze nu alweer een paar dagen in onze tuin.
Ze hebben zo te zien met de paplepel ingegoten gekregen dat ze zich met enige regelmaat op de foto laten zetten.

Van het poseren voor de foto’s zijn ze hongerig geworden en worden ze door Kuifje voorzien van een verse portie meelwormen.

Aaaaahhhh, aandoenlijk hè.

De vaste lezers van Madeleine’s log kennen Kuifje vast nog wel. De merel die ons de laatste twee jaar veel plezier gaf met haar aanwezigheid. Op den duur raakte ze zo aan ons gewend dat ze uit de hand kwam eten. Maar aan het eind van de zomer schrokken we toch wel even. Bij het laatste bezoek van Kuifje bleek er iets mis te zijn met haar linker oog. Dat was helemaal opgezwollen, het zag er niet goed uit voor haar. Het leek of ze door een insect gestoken was op/in haar oog, maar ze kon ook door een andere vogel gepikt zijn, of misschien was ze ergens tegenaan gevlogen.
Ik weet nog dat we tegen elkaar zeiden dat Kuifje zo’n verwonding waarschijnlijk niet zou overleven. De kans dat ze ergens tegenop zou knallen in volle vlucht of door een roofvogel te grazen genomen zou worden is voor een half blinde merel immers geen onwaarschijnlijkheid. Helaas was Kuifje niet zo tam dat ze met ons naar een dierenarts wilde gaan, anders hadden we dat zeker gedaan.

Een paar weken geleden zagen we een merel die toch wel erg veel interesse in onze achterdeur had. Die achterdeur (en het geluid daarvan) herkennen de meeste vogels hier in de buurt omdat dat de deur is waar regelmatig voer en wormen door naar buiten gegooid worden. Welke merel het was wisten we niet dus namen we aan dat het een bekende zou zijn zoals bijv. “Kuchertje”. In ieder geval namen we aan dat het Kuifje nooit zou kunnen zijn.
Een paar dagen later de proef maar eens op de som genomen en gehurkt met wat wormen in de hand op de plaats gaan zitten, en zodra ik door de knieën zakte werd een duikvlucht door de merel ingezet om vervolgens op een meter of twee van mij vandaan te landen.
Op dat moment was het duidelijk, dit was toch Kuifje

Het vorig jaar nog opgezwollen oog was ze kwijt en ze had inmiddels erg goed met haar handicap om weten te gaan. Ze heeft nog zoveel zelfvertrouwen dat ze andere vogels die aan háár wormen willen komen wegjaagt.
Kijk, zo kennen we haar weer.

Inmiddels zijn we een paar weken verder en eet ze weer uit de hand, en als we zien hoe ze met haar bek vol met wormen vertrekt kunnen we niet anders concluderen dan dat ze inmiddels weer een nestje jongen groot aan het brengen is.

We wachten geduldig af tot ze haar kroost de wijde wereld in neemt en naar onze tuin loodst zodat wij er ook van kunnen genieten.

Madeleine heeft m’n account nog niet gewist dus ik ben nog maar eens zo vrij

Nou, we zijn weer een paar dagen verder en de gerepareerde router werkt nog steeds.
Mijn plannetje om na een paar dagen de firmware van de nieuwe router te vervangen is echter wel in duigen gevallen.
Dat komt zo: De nieuwe router was tevens geschikt voor draadloos gebruik, maar wij hebben geen draadloze internet apparatuur in huis (ik heb me daar altijd tegen verzet wegens veiligheidsrisico’s etc.).
Voorheen was ook een van de argumenten dat we dan een nieuwe draadloze router zouden moeten kopen.
Nu dat laatste argument niet meer van toepassing was kwam het onderwerp laptop ter sprake. Madeleine kan niet lang achter de pc zitten en haar armen zijn te kort en ogen zijn te slecht om vanaf bed met de pc te werken die een paar meter verderop staat.
Een laptop zou uitkomst bieden. Dus nog maar eens rondgesurft op zoek naar een leuk instapmodel waarmee wat gesurft en gemaild kan worden (er hoeven geen zware applicaties of games oid op te draaien) vanuit een nagenoeg horizontale positie.

De keuze viel op een Acer Aspire 5610.

Woensdag om 17:00 dus hup de auto in en koers naar Weert gezet.
Helaas, het model waar de keuze op gevallen was (mede omdat er géén Vista op stond) was uitverkocht. Er kon misschien nog wel een vergelijkbaar model mét XP geleverd worden maar dat zou een paar dagen duren en daarnaast was die (natuurlijk) duurder.
Mensen die mij kennen weten dat wanneer ik het huis verlaat om iets te kopen het geen optie is om met lege handen terug te komen. De behulpzame verkoper maar eens gevraagd of er in een van de andere vestigingen misschien nog voorraad was.
Dat hij het zelf niet had willen/kunnen verzinnen was van z’n gezicht af te lezen, maar toch was hij zo behulpzaam om een andere vestiging te bellen waar, zo bleek al snel, nog twee stuks van het gewenste type op voorraad waren.

Een klein kwartier later werd de laptop in werelddorp Baexem in ontvangst genomen en kon er koers op huis ingezet worden.

Na wat ellende tijdens de basis-installatie was de laptop (laptops worden tegenwoordig Notebooks genoemd) klaar voor gebruik, alleen nog even het draadloze stuk installeren dacht ik…

Tja dat pakte even anders uit. Ik wilde de draadloze router immers niet als hoofdrouter gebruiken, maar alleen als accesspoint. Dat levert zo z’n eigen problemen op als je zoiets niet vaker aan elkaar geknoopt hebt.
Zo bleek het krijgen van toegang tot het internet geen probleem, maar tegelijkertijd was onze fileserver (waar al onze persoonlijk documenten, muziekdatabase en download-o-theek op staan) niet vanaf de laptop bereikbaar.
Na eindeloos wijzigen van IP’s, portforwarding, subnets, dhcp instellingen etc. werd het tijd het probleem eens voor te leggen aan een specialist. Helaas was neef Stefan in geen velden of wegen te bekennen dus werd er een beroep gedaan op een kennis die bij een internetprovider werkt en stoeien met routers en switches als dagelijks werk heeft.
Uiteindelijk kwam hij met de oplossing: de draadloze router kon beter niet met de WAN-poort aan het interne netwerk gehangen worden, maar met een van de LAN-poorten.
Omdat de subnets op beide routers gelijk zijn werd de fileserver aan de LAN kant van de draadloze router gezocht en niet via de WAN poort richting de server gerouteerd die aan een switch hangt waarop ook de WAN-poort van de draadloze router aangesloten was.
Achteraf bezien erg logisch en ik verwacht dan ook dat Stefan hier een pakkende “Computer Totaal” opmerking over maakt

Maar goed, alles werkt nu dus zoals gepland en is Madeleine draadloos online.

Ik moet nu helaas wel geduldig wachten met het aanpassen van de Linksys-firmware tot Madeleine door een volgend ongelukje in huis de laptop even een paar dagen vergeet want de router-firmware nu aanpassen betekent dat er niet draadloos geïnternet kan worden, en dat krijg ik niet verkocht.

Dus: als iemand een paar dagen een draadloos accespoint te leen heeft zodat ik de router kan upgraden…

Nu Madeleine het log toch niet gebruikt zet ik er maar wat neer

Dat was het eerste slechte teken toen vorige week zaterdag ons internet niet meer werkte.
Even naar beneden dus om de router te rebooten. Beneden aangekomen zag het hoekje waar de router in het tv-meubel stond er erg donker uit.
Meten is weten dus even de voltmeter op de voedingsadaptor aangesloten en jawel: 0 Volt.
Nou moest ik die ochtend toch naar een beurs waar nogal veel elektrospul te koop is dus meteen de gegevens van de adaptor opgeschreven en op pad gegaan.
Op de beurs vond ik een bruikbaar type adaptor en voor maar liefst 1 hele Euro was ik de nieuwe eigenaar. Da’s nog eens mazzel.

Thuisgekomen eerst een bakkie koffie en vervolgens achter het tv-meubel de nieuwe adaptor in het stopkontakt gestoken, kabeltje door de achterwand naar de router en jawel: na het inpluggen gaf de router nog stees geen teken van leven.
Na een tiental seconden herkende ik de geur van smeulende elektronika, dus snel de stekker uit het stopkontakt en de router opengeschroefd.

Een zwartgekleurde weerstand en een opgebolde condensator wezen de plek van het defect aan: de interne switchmode voeding die van de wisselspanning uit de adaptor een mooie gelijkspanning maakt was overleden.

Tja wat nu? Snel in de auto gesprongen en een nieuwe router gekocht. Een Linksys WRT54GL met draadloos accesspoint zodat we in de toekomst ook draadloos zouden kunnen. Onze oude router had dat niet want 5 jaar geleden was dat nog niet zo hot als tegenwoordig.

Thuis aangekomen de router aangesloten en geconfigureerd, maar binnen een uur lag internet er weer uit. Wat nou weer??
Router gereset en alles werkte weer… een uur of twee.
Weer gereset en toen snel het internet afgesurft met zoekwoorden als “WRT54GL” “Problems” “Unresponsive” etc.
Al snel bleek dat deze router “problemen” heeft als er veel Torrent-verkeer doorheen moet. In de router worden tabbellen opgeslagen met daarin de source en distination van elke verbinding en omdat het aantal verbindingen dat bij het downloaden via torrens nogal uit de klauwen kan lopen raakt het geheugen van de router vol en werkt vanaf dat moment het normale internet verkeer niet meer.
Vreemd genoeg blijft het torrentverkeer wel werken, maar dat is ook niet zaligmakend.

Torrents dus maar even uitgezet op zoek naar een oplossing. Die oplossing blijkt te bestaan.
De WRT54GL blijkt intern op Linux te draaien (vandaar de “L” in de naam) en de firmware is open source.
Hierdoor kunnen anderen dan de fabrikant firmware voor de router schrijven of aanpassen. Zo blijkt er ook voor onze WRT54GL alternatieve software te bestaan die de torrent-problemen op kan lossen door wat instelling in de router aan te passen die in de software van de fabrikant niet aan te passen zijn.

Het enige probleem is dat het vernieuwen van de firmware niet zonder risico is. Als namelijk tijdens het updaten van de firmware de verbinding met de router uitvalt dan is de router geen router meer. Er moet dan een recovery procedure uitgevoerd worden voordat de router weer bruikbaar is. Tijdens zo’n revovery is het natuurlijk erg handig om een werkende internet verbinding te hebben om informatie en tools te kunnen zoeken.

Tja wat nu. De oude router was kapot de de nieuwe werkt niet goed genoeg, maar om zonder backup de nieuwe te upgraden was ook geen
optie (ik werk veel thuis en kan dus echt niet zonder internet).

Dus maar eens bellen met de fabrikant van de oude router. “Ja, dat uitbranden is een bekend probleem."… “Nee reparatie is voor een router van 5 jaar oud niet rendabel.".
Na enig doorvragen weet ik de waarde van de verbrande weerstand van hem te krijgen. Op de transistor staat een leesbaar typenummer dus dat zal wel lukken. Niet dus. Het typenummer blijkt een eigen nummer van de fabriek en in de normale wereld is het type niet bekend. Ik kon dus geen vervangende transistor bemachtigen.

Ten einde raad nog maar eens lang en aandachtig naar de printplaat van de router zitten staren in de hoop de werking van het voedingdeel te kunnen doorgronden.

Uiteindelijk alle moed vezameld en de defecte weerstand en transistor losgesoldeerd en van de print verwijderd. Daarmee was ook de kortsluiting is eerst te meten was verdwenen.

Vervolgens een aansluiting van een forse diode die duidelijk aan de uitgang van het voedingsgedeelte zat losgesoldeerd.
Toen maar eens voorzichtig 4.5 volt uit een losse voeding op de losgesoldeerde poot van de diode aangesloten en vol spanning de schakelaar van de voeding aangezet.
YES !! er zat weer leven in de router. De vraag was natuurlijk of de router weer helmaal zou werken of dat er mischien meer onderdelen onzichtbaar overleden waren.

Eerst de noodvoorziening maar eens netjes maken en de router weer in elkaar zetten. Met wat draadjes de aansluiting van de voeding op de achterkant netjes naar de half losgesoldeerde diode gebracht. De bolstaande condensator terloops ook nog even vervangen en het geheel weer netjes in elkaar gezet.

Spanning aangesloten, pc aangesloten en http://192.168.1.1 in de adresbalk van internet explorer ingevoerd.
Na een seconde kreeg ik “Router WEB Configurator” in het scherm te zien. So far so good.
Eerst even alle instellingen gechecked. Alles zag er nog goed uit en alle instellingen waren nog keurig aanwezig.

Met de “gerepareede” router onder de arm ging het circus weer naar beneden richting tv-meubel om het zaakje aan te sluiten.
Het enige wat opviel was dat het “WAN” lampje maar heel vaag ging branden terwijl de andere lampjes fel branden.
Ik dacht dat ik bij het in elkaar zetten van de router misschien een van de lampjes niet goed voor het venstertje gezet had en liet het voor wat het was.

Weer achter de pc het bekende adres http://192.168.1.1 ingevoerd en wederom leek alles te werken, behalve…. de verbinding met het internet. Het Ip-adres bleef op 0.0.0.0 staan.

Met een nieuwe kabel naar beneden en een en ander omgestoken, gereboot, nog wat omgestoken, maar het mocht niet baten. Het internet bleef ontoegankelijk.

Goede raad is duur dus was het weer tijd voor de stoute schoenen. En zo beredeneerde ik dat het mischien aan de voedingsspanning lag
(een lampje dat te weinig spanning krijgt geeft minder licht dan wanneer de juiste spanning op het lampje wordt aangeboden).
Vreemd was natuurlijk wel dat alle andere lampjes wel een nogmale lichtopbrengst hadden, maar ja, als een router geen verbinding met het internet kan maken dan heb je niets aan een router.
Op de adaptor de spanning van 4,5 naar 6 volt gezet en meteen ging het “WAN"-lampje net zoveel licht gevan als de andere lampjes.
Hals over kop de trap op naar boven om te checken of de router nu wel een verbinding kon maken met het internet en jawel: we waren weer online!

Nu is het dus tijd voor de volgende stap: nieuwe, betere software zetten in de nieuw aangeschafte Linksys router.

Of dat lukt laat ik nog wel weten, maar eerst laat ik de oude router nog een paar dagen test draaien voordat ik aan de Linksys ga prutsen.

Wordt vervolgd (als we internet connectie blijven houden)…