Soms vraag ik me wel eens af hoe ik het toch voor elkaar krijg om zovaak een gezichts- en holteontsteking te krijgen die dan ook nog eens in het weekend ontstaat, zich razendsnel uitbreidt en niet kan wachten tot maandagochtend op een antibioticakuur. Maar die vraag zal wel tot de raadselen van het leven behoren.
Leuker is dat ongeacht het weer onze parasol dagelijks gebruikt wordt 
Opgroeien valt niet mee, ook niet voor een jong musje. Zeker die eerste dag dat je volledig genegeerd wordt door je ouders en ook alle andere volwassen mussen het eten voor je snavel weghalen zonder je een beetje te helpen of te voeren, is een zware dag.
De zieligheid van Calimero 
valt er volledig bij in het niet 
.
Lief schooien en bedelen hielp niet, de volwassen mus nam zoveel meelwormen mee als ze kon zonder aandacht aan het jonkie te schenken
De overgebleven kronkelende wormpjes worden nauwkeurig bestudeerd
Voorzichtig probeert ze om voor het eerst zelfstandig zo’n lekker wormpje naar binnen te werken
Maar als die uit haar snavel valt komt de volgende volwassen mus om alles weg te halen
En blijft het Calimero-musje zielig, hongerig en alleen achter.
Helaas wil het schrijven van kloppende zinnen de laatste maanden nauwelijks lukken. Vandaar een beeldverhaaltje waarbij tekst overbodig is
(Het ‘gruis’ dat rond het karton op de grond ligt is de inhoud van enkele zakjes kruidenthee die ze erg lekker vinden ruiken )
Powered by WordPress