Zoals gezegd ben ik 2 dagen paarden wezen fotograferen. Da’s nog een vak appart moet ik zeggen. Alles hangt af van de timing. Van de andere kant is het grappig dat een foto van een ruiter in een sprong niet mislukt is als het hoofd van de ruiter per ongelijk buiten beeld valt. Zolang het paard er maar goed op staat is de foto gelukt.
Wat ruiters graag op een foto zien (heb ik me laten vertellen) is een paard dat in de sprong zit, maar niet te ver, want da’s erg fout.

Wat ze minder graag op foto’s terug zien (maar wat ik dan wel weer een sport vind om vast te leggen
) zijn de “foutjes".

Wat ik zelf wel leuk vond was dat ik na een paar honderd foto’s een beetje aan de paarden begon te zien of ze nukken hadden en ik daarmee een kans op een foto als hierboven zou krijgen. 
Ook multikampioene Anky van Grunsven kwam zoals aangekondigd op visite. En die moest ik dus even vastleggen op de gevoelige CF-kaart.


Al met al een hele ervaring zo twee dagen ondergedompeld worden in de paardenwereld. Nu nog ‘even’ zo’n 1300 foto’s uitzoeken en dan is dit ook weer achter de rug.