Madeleine's foto-weblog

We hadden al een tuinslang, tuinlampen, tuinhekje, tuintafel en tuinstoelen (dus eigenlijk een tuinset) en tuinplanten.
Sinds kort hebben we ook een tuinharmonium

Ik blijf de verscheidenheid aan kleine grappige beestjes in de tuin leuk vinden om naar te kijken en te fotograferen. Zeker zolang ze fijn buiten blijven en niet mee naar binnen komen.

Afgelopen zomer kwam er een coloradokever gezellig bij me op de tuinstoel zitten:

Spinnen hebben we hier in overvloed, zowel buiten als binnen. Alle paadjes naar brievenbus, garage, dierenverblijf, etc. worden dagelijks dicht geweven met prachtige webben die we moeten verstoren. Ook in huis komen we op veel plekken spinnenwebben tegen. We noemen dat onze dromenvangers
Sommige spinnen zijn zo slim om hun web te maken op plaatsen waar ze maandenlang ongestoord blijven: de ramen

De tekening op de rug van de spinnen is werkelijk schitterend! (’s Avonds laat, dus met flits.)

Een Rode bladloper (die gewoon over groene bladeren loopt ).

Tot voor kort wist ik niet hoe langpootmuggen zich voortplanten, ik had het me trouwens ook nooit afgevraagd. Deze twee verschaften me de informatie, vlak voor me op een raam. Niet alleen weet ik het nu, ik weet nu ook dat ze er een hele middag de tijd voor nemen. Soort van langpaarmuggen deze twee.

Nog een grappig beestje dat ineens in de tuin opdook, een pad.

Het is herfst en dus beginnen de bladeren van de bomen te vallen. Hoe meer loofbomen in en rond de tuin staan, hoe meer bladeren er in de tuin vallen (ja echt ).

Het mooie is dat we hier verschillende soorten bomen hebben waardoor er allerlei kleuren en vormen te zien zijn die het gazon opvrolijken.

Er valt alleen zo verschrikkelijk veel dat één a twee keer per week al die bladeren van het gras af gehaald moeten worden om te voorkomen dat het gras er aan gaat. Deze twee foto’s zijn van vijf dagen na het bladvrij maken van het gras.

Als iemand interesse heeft in een zak bladeren om leuke trendy herfststukjes mee te maken, we hebben genoeg hoor

Zo, meteen maar even een onbelangrijk leuk nieuwtje . Gerrit heeft een nieuwe favoriete plek gevonden om te zitten: een takje in de rododendron. Net als een echte tortelduif zit en slaapt hij nu lekker beschut tussen de ritselende blaadjes in de kruin van zijn eigen miniboompje.

Het struikje is zo laag dat hij in twee sprongetjes zit waar hij wil, altijd op hetzelfde takje.

Regelmatig komt hij naar beneden, niet altijd gepland overigens . Vandaar dat het wel goed is dat hij niet zo hoog zit.
Tijdens zijn vele wandelingetjes gaat hij nog wel eens op een tak op de grond zitten. Hier bij het kistje van Voske.

Zo hé, wat is het weer lang geleden dat ik geschreven heb. Zoals onderhand voorspelbaar bij zo’n lange stilte; ik lig weer eens in de prak. Het hersendeel dat beschadigd is, is door de enorme drukte rond het overlijden van mijn vader -en dan vooral het uitzoeken en leegruimen van zijn overvolle huis- zo overbelast geraakt dat het de laatste maanden nog slechter functioneert dan anders. Kun je nagaan hoe stuntelig ik nu ben op cognitief gebied

Gelukkig ben ik hier niet de enige in huis die soms wat vreemd en wazig reageert op voor anderen erg logische zaken. Zo kan onze gezellige dikbuikige Zeno af en toe ook helemaal verbaasd zijn dat die rare poot die hij ziet van hemzelf is:

Maar Boefke laat ook duidelijk zien dat ook op zijn hersenniveau het leven vol genot is.

Tijdens en tussen het vele rusten in stilte door geniet ik dagelijks van al het moois hier. Want het is zo schitterend om hier te wonen, omgeven door zoveel rust, ruimte, stilte en natuur. Ik heb afgelopen tijd wel foto’s gemaakt, niet zoveel als anders maar voldoende om jullie komende tijd bij te praten wat voor moois ik hier heb gezien afgelopen tijd.

Ik weet het.
Er komt een update, (over)morgen

…hoop ik