Madeleine's foto-weblog

…nog snel even twee “verse” foto’s (begin december):

De fazanthanen zijn met z’n vijven maar ze komen zelden tegelijk bij de etensschaal.
Vogel(tje)s voeren blijft leuk

Vlak voor kerst ben ik (alweer) stevig gevallen waardoor de kans dat 2010 een jaar wordt waarin ik minder vaak zal vallen dan het jaar ervoor, ineens een heel stuk groter is geworden .
Iedereen de beste wensen voor een goed en mooi 2010!

Boef zit heerlijk in Spooky’s bakje vleespaté terwijl hij zijn visje eet

Yo, ik leef nog hoor!

Ik ploeter al een week op het schrijven van dit logje maar mijn hersentjes hebben weinig zin om mee te werken. Dus… meer foto’s en minder tekst

Ik hoorde buiten een vreemd geluid en zag Zeno daarna zoekend naar buiten kijken. Na even zag ik een piepklein vogeltje dat bewusteloos ondersteboven in een uitgebloeide plant hing. Ik “spoedde” me naar buiten (zonder camera want ik had beide handen nodig voor de vogel en ik dacht eigenlijk ook dat het beestje dood was en daar hoef ik geen foto van…). Maar gelukkig, na de bevrijding en een tijdje rustig op mijn hand liggen, kwam ze weer bij.

Zachtjes geaaid worden vond ze prettig (en zo kon ik meteen een beetje kijken of ze ergens pijn of verwondingen had). Ruim een kwartier bleef ze op mijn hand voordat ze een meter fladderde en beschut tegen het huis ging zitten. Snel pakte ik mijn camera binnen want ik had op dat moment nog geen idee wat dit voor een soort vogel was (ik ken er nog niet zoveel). Nadat ik een foto van haar had gemaakt legde ik mijn hand bij haar neer en wat ik niet verwachtte gebeurde, ze wilde terug.

Op een randje bij het huis zittend, heb ik haar nog een tijdje zachtjes geaaid en natuurlijk vergezeld van allerlei zachte geluidjes hele verhalen verteld .

Deze foto’s zijn alle van de tweede keer op mijn hand. Helaas niet overal scherp, de camera is duidelijk niet ontworpen om met één hand te bedienen… ondanks dat vind ik het zo fantastisch dat ik nog een ‘herkansing’ kreeg dat ik hier dik tevreden mee ben!

Nu snap ik ook waarom goudhaantje zovaak uitgesproken wordt als goudhàndje

Dit is een vrouwtje, mannetjes hebben enkele rode veertjes naast het geel in de streep op hun kop.

P.s.
Nog dank voor de knuffels, goede wensen en lieve gedachten .
Fysiek gaat het weer een stuk beter, cognitief gaat het nog belabberd waardoor dingen als loggen, fotograferen, schilderen, mailen, etc. “even” niet goed te doen zijn. Maar elk nadeel heeft zijn voordeel: ik heb nu volop tijd om uitgebreid te genieten van al het moois om me heen. En ik geniet me werkelijk te pletter maar zeg nou zelf, met dit soort belevenissen is genieten van het leven toch helemaal niet moeilijk?!